May 2007

Hallo iedereen!

Hier ben ik weer met de wekelijkse update. Ik heb een schitterende week achter de rug hier in Kanhanaburi. Het weer is verbeterd sinds Koh Chang en Bangkok. sMorgens is het hier nu in de regel fantastisch zomerweer, een drukkende hitte tegen snamiddags dat eindigt in een twee uur-durend onweer om klokslag 3 uur.. De regen zorgt voor afkoeling voor de avond; leuk want zo lig je niet uren zwetend in je bed te draaien (geen airco!).. bijna ideaal weer dus! Kanchanaburi is echt een prachtige en magische streek! Op de eerste dag de 'Bridge on the River Kwai' bezocht, en tegelijk de oorlogskerkhoven en het War Museum hier... indrukwekkend.. De meesten onder jullie (behalve de meiden!?) zullen wel al vd brug gehoord hebben van af door de film. De brug zelf mag dan eigenlijk niet zo impressionant zijn, maar het menselijke verhaal van leed en dood des te meer. Het museum is interessant en zeker een bezoekje waard!

De dag erna was het de hele dag schitterend weer, ideaal om een uitstapje te maken naar een waterval! En wat voor een: Erawan waterval is zonder meer een nationaal symbool geworden. Via schilderachtige rotspartijen op verschillende niveaus komt het helderblauwe en koele water de berg af. Op elk niveau zijn er door de eeuwen heen valbassins uitgeslepen en onstonden er prachtige natuurlijke zwempoelen. Die dag was het toevallig enorm heet (voor de eerste keer verbrandden zelfs mn voorarmen lol); hemels om afkoeling te vinden in het koude water en een boek te lezen terwijl de visjes aan mn tenen kwamen nibbelen. Ik deed de moeite om helemaal tot het 7de en laatste niveau te klimmen (zelfs nog iets hoger.. eigenlijk mocht je er niet meer klimmen mr kon het als ruitenwasser toch niet laten. Doordat het een lange en lastige klim is hebben heel wat toeristen het tegen dan al opgegeven dus kon ik er ongehinderd genieten van een adembenemende rust en natuur... en van een voorbijtrekkende groep fouragerende aapjes!

Na de waterval op zoek naar een grot in de bergen. Met de motorbike tot aan de voet van de berg geraakt; vandaar ging het te voet de trappen op. Halverwege en +- 100m hoger wou ik het al bijna opgeven.. de warmte was bijna ondraaglijk en het zweet liep in gootjes van mn lijf. Toch doorgezet om uitgeput boven te komen. Lachende gezichten van een groepje werkmensen.. de grot was gesloten omwille van werken!! Dan maar effe uitblazen en een kort maar plezierig gesprek met de werkers (vrouwen!).. Een van hen gaat de grot in en verschijnt even later weer met een jongeman.. hij zou me ondanks de werken toch een korte rondleiding geven in de grot.. fantastisch!.. de klim toch niet voor niets gedaan! Phrasat Cave is gigantisch. Tijdens het grootste deel van de tocht in de grot was er geen licht (door de werken) dus in het pikkedonker een weg vinden over de rotsen.. echt benauwelijk mr mn gids liet me geen meter van zn zijde. De totale duisternis werd pas verbroken door het flitsen van mn camera lol.. Moe maar voldaan, en verfrist! terug in de drukkende hitte van de bovenwereld terechtgekomen ...

... In Thailand kun je ervan op aan dat wanneer het enorm heet en drukkend is, er zeker natte gevolgen zullen zijn. Ik was nog maar net terug in de jeugdherberg of het begon hevig te onweren. De regen bleef het grootste deel van de dag nadien. Gelukkig is de 'Jolly Frog' een zeer gezellige herberg waar de cellen uitkomen op een soort van gezamenlijke patio waar iedereen gezellig zit te praten en pintjes zit te drinken. Leuke verhalen gehoord en toffe mensen ontmoet! Een ander voordeel van zo'n snipperdag 'socialising' is dat je de dag nadien met een groepje kunt afspreken om Wat Pha Luang Ta Bua te gaan bezoeken en de kosten te delen van de motorbike en de 'naft'. Wat Pha Luang Ta Bua is vooral bekend onder de naam Tiger Temple. Enkele jaren geleden brachten dorpelingen een tijgerweesje naar de tempel. Ze hadden het diertje gevonden in de jungle en wisten niet wat ermee aan te vangen. Abt Pra Acham besloot om het diertje op te vangen in het klooster.. het begin van de tijgertempel. Ondertussen zijn er al een kleine 20 tijgers in de tempel; een deel gevonden in de jungle; ziek, wees of gewond door stropers.. een ander deel geboren in de tempel. Het is de bedoeling om de puppies die in het klooster worden geboren zo op te voeden dat ze terug in het wild kunnen worden geplaatst. Het gedeelte vh klooster waar ze dat willen doen -een soort groot tijgereiland- is spijtig genoeg nog altijd in aanbouw dus voorlopig worden alle puppies tam en zullen voor de rest van hun dagen in de tempel blijven. Ze krijgen een dieet van gekookt kippevlees en katteneten.. dus nooit rood vlees! Tijdens de dag zijn de tijgers door de hitte heel mak en slaperig; toeristen worden dan tot bij de tijgers gelaten.

Onder constante begeleiding vd verzorgers kun je ze ook effectief aanraken en strelen! Toch waren er van ons groepje toch 2 (mannen!) die niet tot bij de tijgers durfden. Het zijn gigantische en afschrikwekkende beesten. Je voelt je heel erg klein naast zo'n dier.. respect is aan de orde. De tijgers worden goed verzorgt in de tempel en zagen er gelukkig uit. Er zijn geruchten dat de tijgers kalmeermiddelen zouden krijgen om ze mak en slaperig te maken voor de toeristen, maar ik betwijfel dat. De dieren hebben respect voor de abt die ze als hun leider beschouwen en krijgen alles wat hun hartje verlangt..

Gisterenmorgen dan nog even geprofiteerd van de motorbike alvorens hem terug te brengen en naar Wat Tham Sua and Wat Tham Khao Noi gereden. Dit moeten nu enkele van mijn favoriete tempels in Thailand zijn.. gewoonweg adembenemend! Bovendien was ik er helemaal alleen (met enkel biddende Thai)! Het complex is gebouwd op een heuvel en bestaat uit een Chinese toren, een buddhistische toren en een gigantische zittende Buddha. Vanuit de tempels krijg je ook een schitterend zicht op de Kwai en Meklong rivieren en de immense rijstvlaktes van de Centrale Vlakte met in de verte Kanchanaburi. Ik kon er moeiteloos enkele uren spenderen om me om elke hoek te vergapen aan menselijke en natuurlijke pracht..

Voor de rest is Kanchanaburi vooral genieten van de natuur. Met de motorbike kun je eindeloos rondrijden in de omgeving. Saai wordt het landschap nooit: met eindeloze vlaktes van rijst- en suikerrietvelden, afgelijnd door grillige rots- en bergformaties aan de horizon en doorspekt met de talloze ranke silhouetten van eeuwenoude tempels. Vergapen aan enorme waterbuffels die van hun parasieten verlost worden door kleine witte reigers. Tientallen ooievaars doorkruisen het luchtruim. Fazanten, babbelaars, vinken, bijeneters, bonte spechten, vlaamse gaaien en kanaries kwibbelen over het luidste lied. Gegidst door goudkleurige libbeles paden ontdekken en terechtkomen in een levend bad van wervelende vlinders. Dit is natuur op zn best en wie de tijd neemt om van de begaande paden af te wijken wordt er zeker voor beloond!

Guesthouse 'Jolly Frog' - 28 soi China, River Kwai Road -
0066(0)34514579 - www.jollyforg.net

Koh Chang is echt paradijselijk: het is ongeveer een 14km breed en 30km lang en het binnenland bestaat uit dichtbegroeide en ongerepte bergen (nationaal park). De kust varieert van rotsige koraalriffen tot prachtige witte stranden. Koh Chang is het tweede grootste eiland van Thailand (na Phuket) en ligt niet zo ver van Cambodja. Het is hier nu laagseizoen en dus heel wat minder toeristen dan normaal. Je kunt hier soms echt op je eentje het prachtige witte strand op en in het blauwe water plonsen.. echt zalig! Alleen is er savonds ook heel wat minder te doen; dan vul ik mn tijd met muziek luisteren (na weken oplaadproblemen doet mn mp3-speler eindelijk probleemloos overuren en bewijst nu echt z'n nut), lezen en gitaar spelen. Gelukkig zijn er hier overal wel goede boekenwinkels te vinden (juist 'Life of Pi' uitgelezen... zeker aanrader!).

De eerste vier dagen verbleef ik op Kai Bae Beach; ook veel Thaise mensen verkiezen dat strand om er een paar dagen te verblijven.. het is er heel relaxed en er heerst een toffe gezapige vakantiesfeer, het zand is wit en proper en het water blauw. Ik vond er een bungalow op het strand voor maar 200 baht (kleine 5 euro)! Een paar dagen van luieren en slaap deed me goed. Het weer was ook fantastisch: niet te warm maar toch heerlijke zon. John, Chomchai en Pai leren kennen; ze verbleven in hetzelfde resort (Siam Holiday). Werken allemaal in de horeca op of bij Koh Chang en hadden dus maandag en dinsdag vrij. Ze vonden het allemaal super dat ik al een (klein) woordje Thais spreek. sAvonds lag ik nog mr pas in bed of er stopte een jeep vr m'n bungalow; John om te vragen of ik mee ging nr een Thais feest.. superleuk! Karaoke en lekker eten.. alles erop en eraan lol!

Daags nadien op pad met de motorbike om het eiland te verkennen.. ik had gehoord van een heel afgelegen strand waar bijna geen kat komt mr waar het nr het schijnt zalig is om te vertoeven: Long Beach. Ik op zoek en niet vinden. Dan in een vissersdorpje een piepklein restaurantje binnengestapt dat uitgebaat wordt door een Duitser, Ulli, en zijn Thaise vrouw. Hij heeft gewoon een half uur meegereden helemaal tot Long Beach; en dat op een heel slechte weg die nog niet afgewerkt is en waarvan er hele stukken gewoon weggespoeld zijn door de moesson vorig jaar... Mensen doen hier graag een extra moeite!

De dag erna dan nr Long Beach verhuisd waar ik tot gisteren bleef. Alleen het weer zat de laatste dagen wat tegen; het lijkt er meer en meer op dat het regenseizoen dit jaar iets te vroeg begint (normaal pas vanaf juni). Maar door de afzondering v Long Beach, viel het eigenlijk wel mee; het had iets onwezenlijks. Gelukkig is het strand er breed en ongerept en ondanks de regen was het zeewater toch warm! Het Treehouse heeft geen lopend water en een kleine generator die enkel tussen 6 en 12u savonds wat lampjes doet branden.. geen stopcontacten.. dus geen gsm en mp3 want kun je niet opladen, geen pc's of internet.. Ik had er een hut die praktisch boven het water stond (op palen). Eigenlijk kon ik er enkel slapen, lezen, wat schrijven en gitaar spelen.. en natuurlijk veel praten met allerlei mensen in allerlei talen! Op het laatste kende ik iedereen die er verbleef... een achttal mensen in totaal. Gisterenavond er in geslaagd om met het vochtige hout een kampvuur te maken en met iedereen op Long Beach, inclusief personeel, een machtig strandfeest gehouden.. een mooi afscheid van het strand en van Koh Chang.

• Thx to John, Chomchai & friends, the lovely people at Treehouse Resort- Long Beach, Nadia, Denise & Stefan, Maguelonne, Naam, Jochen and Sierra!
• Siam Holidays, Kai Bae Beach
• Treehouse Resort, Long Beach, 0066(0)818478215, www.tree-house.org