Jun 2007

Eindelijk weer eens een episode in m'n weblog voor mijn trouwe thuislezers! Jullie denken waarschijnlijk dat m'n weblog al aan het uitdoven is, maar niets is minder waar. In het begin van m'n reis raasde ik echt van de ene plek naar de andere met heel gevulde (en vermoeiende) dagen waarin heel wat te rapporteren viel. Na (bijna) drie maanden Thailand heb ik m'n attitude afgesteld op de plaatselijke snelheid: nice and easy! Ik neem meer m'n tijd om dingen te ervaren, vooral dan de natuur en de mensen.. helaas is dat niet altijd de moeite om over te schrijven! Ik wil jullie niet vervelen met verhalen over hoe mooi een namiddagje vissen in een van de ongerepte bergriviertjes kan zijn; of hoe ik soms uren slenterend langs verlaten landwegen spendeerde, omgeven door zwermen vlinders en vogels). Als je een lange reis maakt, besef je na een tijdje wel dat je moet oppassen met je energieverbruik.. kwestie van niet leeg en uitgeblust terug naar huis te gaan.

Na m'n prachtige tijd in Ayutthaya dus weer in Chiang Mai terechtgekomen waar ik opnieuw een aantal dagen de tijd nam om de stad verder te verkennen. Het is immers de derde grootste stad van Thailand en heeft heel wat verborgen en leuke kantjes. Op m'n fotoblog staan er dus ook weer nieuwe fotos onder de albums 'Chiang Mai' en 'Pai & Mae Hong Son' (doorbladeren nr de laatste pagina's!).
Surfen dus nr http://community.webshots.com/user/bram_ramaut!!

Ik verbleef in een leuk guesthouse (Julie's GH) waar ik sympathieke mensen ontmoette en een paar heel toffe nachtuitstapjes mee beleefde. De andere dagen werden gevuld met bromfietstochtjes door het plaatselijke heuvelland, zonnebaden aan een sprookjesachtig meer om nadien te genieten v/e copieuze maaltijd in een v/d kleine restaurants op de oever, een dag zwemmen en stoom aflaten in een luxe-openluchtzwembad, de zondagavondmarkt afslenteren met een ijsje in de hand en veel zin om alles te kopen en te verschepen (heel originele kledij, kunst en decoratie voor vr een prikje), of gewoon de stad afschuimend op zoek nr toffe en leuke cafeetjes, kunsthoekjes, eetplekjes en parkjes.

Na Chiang Mai de minibus op naar Pai, een schilderachtig kunstdorp ten noordoosten van Chiang Mai. De weg naar Pai is een onbeschrijfllijke rit in oneindige berglandschappen. Her en der was er een korte stop voorzien, want het duurt meer dan drie uur om de 170km af te leggen (zigzaggend op en af). Pai is heel toeristisch maar toch ook wel de moeite. Het dorp ligt aan de Pai-rivier in een vallei temidden de bergen en is het Damme of Watou van Thailand. Hier is geen radio-ontvangst en lange tijd geen televisie-ontvangst (nu sateliet) waardoor de mensen in het oude dorp nog heel trafitioneel leven. Hippies brachten in de jaren '70 en '80 hun muziek hiernaartoe en beinvloedden zo heel wat jonge plaatselijke muziek- en kunstgroepjes, met voorkeur natuurlijk vr reggea-muziek en rasta-cultuur. Het is dan ook geen wonder dat Pai een favoriete trekpleister is geworden voor rondtrekkende backpackers en bon-vivants.

De omgeving is ronduit schitterend; de eerste dag meteen weer heel wat sympathieke plekjes ontdekt met de motorfiets. De daaropvolgende avond was er een gratis bbq bij een v/d plaatselijke cafeetjes.. daar heb ik het geluk gehad on Lala te leren kennen die toevallig ook in hetzelfde guesthouse vebleef. De dag erop stelde ze me voor om mee te gaan nr haar thuisstad Mae Hong Son -nog eens 160km dieper de bergen in naar het oosten en de Birmaanse grens.

Mae Hong Son is een schilderachtig stadje gebouwd rond een klein meer en staat vol met prachtige Birmaanse architectuur. Het wordt ook wel het Zwitserland van Thailand genoemd en men verkoopt hier T-shirts met "1468 bochten", referend nr de weg tussen Chiang Mai en Mae Hong Son...

Lala is professioneel zangeres en verdient haar brood door elke avond gedurende een viertal uren op te treden met haar band in de plaatselijke nachtclub. Muziekgroepen staan tamelijk hoog op de sociale ladder hier in Thailand en bestaan uit meer leden dan we bij ons gewoon zijn. Naast de klassieke formatie (gitaristen, drum, keyboard, bass, zanger/es), zijn er ook nog heel wat bij- en achtergrondzanders/essen die gefocust zijn op een specifiek genre zoals reggeaton of hip-hop, allerlei danser/essen en er is ook altijd een soort v clown die enkele komische nummers brengt. Een groep bestaat hier dus gemakkelijk uit een 15-tal leden en brengt allerlei genres van Thaise muziek over Engelstalige Evergreens, van hip-hop en reggeaton (hier heel populair nu) naar komische bekkentrekkers.

Muziek (cf karaoke) en feestjes zijn dus heel belangrijk in deze cultuur en helemaal niet beperkt tot enkel het weekend zoals in Belgie. Iedere dag is hier een reden om uit te gaan, en er is er ook de mogelijkheid toe. De Thaise cultuur is heel statusbewust en geld-georienteerd; Thai spreiden dan ook graag hun rijkdom ten toon en gaan kwistig om met geld in aanwezigheid van kennissen en vrienden die ze onvermoeibaar blijven trakteren. Als je glas leeg is, zal iemand het automatisch weer bijvullen en het is heel onbeleefd om dat te weigeren -zelfs al heb je eigenlijk al genoeg! Whisky is hier trouwens goedkoper dan bier... het perfecte recept dus voor heel wat uitzinnige en decadente (en soms ronduit vermoeiende) avonden. Muzikanten verdienen ruim hun brood (tss 15000 en 20000baht/maand) en worden meestal tewerkgesteld in de plaatselijke dancing. Enkel de club die heel wat klanten over de vloer krijgt kan een band permitteren; de club met de band is dan ook per definitie 'the place-to-be' voor Thai. In Mae Hong Son is er maar 1 club, Baiyoke Chalet - iedere avond geeft de locale who's who's er acte-de-presence (diegenen die het zich kunnen permiteren).

Overdag sprak ik regelmatig af met de bandleden om te vissen, bbq'en, wandelen, muziek te spelen of gewoon rond te hangen in het dorp. Het gratis logement bij Lala was handig meegenomen en de ideale gelegeheid om weer ff op budget te komen en wat extra energie op te doen vr de verdere reis. De uren vervaagden in dagen en weken..

Ik zag hoe men Chinese vuurraketten lanceert op een feest voor Buddha, bezocht de plaatselijke zoo met heel wat leuke apen en beren die je gewoon kon aanraken, kwam in een Karen dorp en verwonderde me over de 'Long Necks', vrouwen met een koperen spiraal rond de hals waardoor de jukbeenderen door de jaren heen naar beneden worden geduwd en de nek langer wordt, voederde brood en groente aan vreemde vissen in een onderwatergrot, proefde de oververhitte Noordelijke keuken waar chilies als snoep zijn, genoot van een zomerterrasje temidden de groene rijstvelden en zag nog nooit zoveel kleurrijke en bizarre insecten als in Mae Hong Son, de stad die bijna letterlijk verzwelgd wordt door jungle..

Na een tweetal onvergetelijke weken in Mae Hong Son terug naar Pai en om er nog enkele dagen door te brengen. Eergisteren de kosten van een motorbike gedeeld met Laifine, een Francaise met Egyptische roots -het oude dorp verkend op de heuvel en heel wat verborgen en schilderachtige plaatjes ontdekt, Wat Mae Yen bezocht op de top v/d berg en ons vergaapt aan adembenemende en bizarre muurschilderijen en natuurlijk bloemen, kaarsen en wierook geofferd aan Buddha, de warmwaterbronnen bezocht en even ontspannen in een natuurlijke poel en een aankomende storm met razende winden op het nippertje ontlopen op de kliffen van Pai Canyon.

Zo... oef.. dat staat er weer op Op dit moment ben ik terug in Chiang Mai en heb nog een paar daagjes Sukhothai op het menu voor ik terug naar Bangkok vertrek en Cambodja! Hopelijk kan ik voordien ook nog de "drijvende markt" bezoeken..

Tot schrijfs!
b

• Julie's Guesthouse - 7/1 Soi 5, Phrapokklao, Chiang Mai - http://www.julieguesthouse.com
• CharCoa - delicious foods and deserts - 4 Soi1 Sriphum Rd, Chiand Mai
• Saija Massage - 69/1 Radchapakinai Rd, Chiang Mai
• PuraVida Resort - met prachtige vijvers en orangerie - 65 Moo3, Tambon Viengnour, Pai - http://www.puravidapai.com
• Baan Pai Village & Riverside GH - cheap and clean riverside! - 0066(0)53698152 - http://www.baanpaivillage.com - Pai
• Check out Rider Coctail Bar, Buffalo Bar (Live Music) and Beebop Club at Pai!

Hallo!

Nog eens een lang verwachte update vanuit Thailand. Na Kanchanaburi dus in Ayutthaya terechtgekomen; een middelgrote stad op een tweetal uur rijden van Bangkok. Ayuthaya was lang de hoofdstad van het toenmalige koninkrijk van Siam. In de 14e en 15e eeuw was het een van de grootste steden in Azie (+-1 miljoen inwoners). Een prachtige stad temidden van een machtig rijk dat openstond voor kunst, cultuur en handel met de hele wereld. Handelsposten en gemeenschapppen werden toegelaten buiten de stadsmuren en men vindt nu nog altijd veel sporen van Chinese, Perzische, Japanse, Indische, Franse, Portugese en zelfs Hollandse aanwezigheid. Het hof van koning Narai (17e E) onderhield hechte banden met het Frankrijk onder Lodewijk XIV, wiens ambassadeurs de grootte, rijkdom en pracht van de stad vergeleken met die van Parijs!

In die tijd moet Aytthaya een indrukwekkend beeld geweest zijn voor iedere reiziger.. een immense versterkte stad doorspekt van met goud bedekte pagode's, imposante forten, enorme Khmer tempelcomplexen en talrijke kanalen waarop het een aan- en afvaren was van een bont pluimage aan handelsboten. Een centrum van handel tussen Oost en West. De rijkdom van Ayutthaya was legendarisch, een metershoog Buddha-beeld in massief goud was daar toonbeeld van. Aan dat alles kwam een eind in 1767, toen het Birmaanse leger de stad na een vierjaar-durend beleg innam en volledig in de as legde en haar rijkdom meenam naar Birma.. de koning verhuisde zijn hoofdstad naar wat nu Bangkok is. De ruines van de oude binnenstad zijn nu erkend als een UNESCO World Heritage Site.

Zo dat even als een geschiedkundige achtergrond bij Aytthaya. Mijn bezoek aan Aythaya kan dus vlot omschreven worden als een 5-dagen durend ruine en tempel bezoek; zowel op fiets als TukTuk als per boot de kanalen afvarend, zowel overdag als 's avonds wanneer de stad prachtig verlicht is..

Af en toe kon ik nog de splendeur van de oude hoofdstad ervaren; vooral als ik -bij toeval en geluk- me plots alleen bevond tussen de oneindig-lijkende ruines van tempelmuren en -zuilen.. prachtig! Mijn dagen bestonden uit 's morgens lekker uitslapen in het guesthouse, een stevig ontbijt nemen om dan de stad in te duiken op zoek naar weer een afgelegen stukje ruine..

Dan na een stoffige en hete dag een verfrissende douche, lekker eten en dan 's avonds nr de locale bar. In Ayutthaya heb je 2 schitterende bars naast elkaar.. de 'Moonbar' en de 'Jazzbar'. Beide bieden elke avond live-optredens aan van bijzonder goede kwaliteit. In de Jazzbar is het lekker gezellig loungen met rustige jazz op de achtergrond (stijl Dambert) en de Moonbar is voor het rockpubliek met verschillende rockstijlen, singer-songwriters, Thaise rock, folkrock.. en op het eind vd avond kan iedereen die een instrument bespeelt meejammen! Ik heb me dan ook maar een aantal keer op het podium gewaagd...dikke fun -de fotos daarvan hopelijk binnenkort in mn mailbox!!

De mensen van Moonbar zijn bovendien prachtige mensen met wie ik veel plezier beleefd heb. Met Kuk en Gaye -de twee barmeisjes- ben ik een dag naar het buitenverblijf van de koning in Bang Pa-In geweest.. een zalige en magische plek om er een schroeiend hete dag te verdrijven!

Volgende stop: terug het noorden nr Chiang Mai, Pai en Mae Hong Son!!!

Thx to Chai, John, Kaye, Guck, Chop and many others!

• Ayutthaya Guest House, 12/34 Naresuan Soi 1
• Moonbar and Jazzcafe, Naresuan Soi