Het is vandaag donderdag 6 september en vannacht om 2u moet ik het vliegtuig in naar Amsterdam. Met de nadruk op 'moet' want ik ben het reizen zo gewend geraakt dat het een afkicken zal worden in Belgie. Ik wou dat dit eeuwig kon blijven duren, maar het sprookje stopt hier en nu voor mij. Mocht ik ooit euromillions winnen of op een andere manier stinkend rijk worden, dan weet ik nu al wat ik zal doen met mijn geld De reismicrobe heeft me goed beet en ik ga alleszins proberen om zo snel mogelijk opnieuw te vertrekken -al weet ik zeker dat het voor een veel kortere periode zal moeten zijn... maar das ook nog altijd leuk!

Na het schitterende Laos (ik raad iedereen aan om er zo vlug mogelijk naartoe te gaan nu het land nog authentiek is en onaangetast door het massatoerisme) terug naar Thailand om de laatste etappe van mijn reis aan te vatten. Een paar daagjes in Chiang Mai om uit te rusten van de intense en vermoeiende Gibbon Experience en dan naar Bangkok om zo snel mogelijk een vlucht naar huis te boeken. Dat 'zo snel mogelijk' bleek echter niet zo gemakkelijk te zijn en draaide uit op een week. Gelukkig ken ik hier ondertussen wel al enkele mensen die me graag overal meenemen.. en ten slotte is Bangkok NOOIT saai Het ging naar Sukhumvit, het hartje van Bangkok, waar Chris me gidste op een nachtelijke rondleiding tussen de 'rooie lampen' van de Gogo-bars; of met Kin naar de avondmarkt van Silom en het prachtige zicht op Bangkok by night vanop de Banyan Tree Tower. Kun nam me een dagje uit op shoppen in MBK en naar de 'floating market' van Damnoen Sadoeak. Tussendoor was er plaats voor een museumbezoekje of zelfs een namiddag luieren in het Lumpini park met zicht op een zonovergoten skyline. Ach Bangkok... Ach Thailand... Ach Azie... ik ga jullie missen...

Zo dat was het dan voor mijn laatste blog... de foto's staan nog altijd online op http://community.webshots.com/user/bram_ramaut.

Tot binnenkort iedereen en bedankt voor de vele positieve reacties!!!! Tot op een volgende reis!!! Sabaidiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Vele groetjes
b

Bangkok en Damnoen Sadouak remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

In het centraal massief van Laos ligt er een fabelachtige stad waarvan het centrum werd verkozen als werelderfgoed. Luang Prabang was lang de hoofdstad van Laos (tot de Fransen die naar Vientiane verplaatsten) en de bevolking bestaat uit een mengelmoes van allerlei Thai en Lao minderheidsgroepen, mensen van de bergstammen, Vietnamezen en Chinesen, laaglanders en natuurlijk de gewoonlijke groepen van Westerse toeristen. De Mekong meandert zich rond de stad waardoor de binnenstad op een schiereiland ligt. In het midden is er een helling met daarbovenop de tempel van Wat Phu Si. Net zoals in Brugge is het aangenaam vertoeven in de steegjes van de oude stad. Er is een mooie avondmarkt met rijke zijdewaren en zoete lekkernijen. Overal staan rustiek vervallen tempels als testament van een rijke geschiedenis. In de straten wandelen hier en daar monikken rond in hun saffraankleurige gewaden. Vanaf de slopen rond Wat Phu Si kun je 's avonds de groene heuvels rond de stad in goud zien veranderen wanneer de zon in Mekong zakt. Verder valt het Nationaal Museum te bewonderen dat ooit dienst deed als woonst voor de koninklijke familie (tot die geliquideerd werd eind jaren '70 door het communistische regime).

Zoals overal in Zuid-Oost Azie komt het leven hier vroeg op gang. In deze bergachtige streek koelt het 's nachts behoorlijk af waardoor er tussen 5 en 10u een aangename temperatuur heerst. Dit zijn de drukste uren van de stad. Na 10u vertraagt het ritme onder een loodzware zon en blijft iedereen zoveel mogelijk binnen tot rond een uur of vier in de namiddag. Daarna beschermt de schaduw van Wat Phu Si de stad en komt het nachtleven stilaan op gang. Als je vroeg genoeg opstaat (rond 5u) kun je 's morgens getuige zijn van hoe de dorpelingen de almen van de monikken vullen met rijst en wat groenten en fruit. Even buiten de stad is er een spectaculaire waterval met verschillende niveau's die de vergelijking met de fameuze watervallen van Erawan in Thailand gemakkelijk kan doorstaan. Kuang Si is zelfs iets mooier dankzij een prachtig park met zwempoelen en natuurlijke jacuzzi en een conservatieproject voor Aziatische beren aan de voet. Kortom, Luang Prabang is een schitterende plaats; een kans voor alle backpackers in Laos om even uit te blazen en een offer te brengen in een van de vele tempels...

Na een paar daagjes van heerlijk genieten en uitrusten was ik klaar voor weer wat actie. Ik schreef me in voor de Gibbon Experience; een driedaagse trektocht doorheen het regenwoud. Na een helse nachtbusrit van 16 uur (inclusief dronken en zingende chauffeurs op een overdosis M-150 -de plaatselijke RedBull- een nogal duistere controle van politie-officieren en even daarna van gewapende bergbewoners, een 4-tal uren zwaar pokeren met een Amerikaan en Israeli in het schijnsel van een zaklamp, een dolle rit tegen onwaarschijnlijke snelheid in de haarspeldbochten van het hoogste bergmassief in Laos, een lekke band en absoluut geen slaap!) kwam ik uitgeput maar ongeschonden aan in Huay Xai aan de Mekong, de thuisbasis van het Gibbon project en poort naar Thailand. Al maanden keek ik uit naar deze tocht en naar wat een van de hoogtepunten en mooie aflsuiter zou worden van mijn reis... Wie beslist om deel te nemen aan het project gaat op zoek in het hart van de jungle in Noordwest Laos naar de schuwe zwarte gibbon, die tot voor kort als uitgestorven werd beschouwd. Wij kregen er uiteindelijk geen te zien (waarschijnlijk door het slechte weer) maar de 150 dollar om te mogen deelnemen beschouw ik toch als de best bestede van mijn reis. De driedaagse hike (inclusief eten en onderdak in boomhutten) was daarmee een van mijn duurste ondernemingen hier. Gelukkig gaat het geld rechtstreeks naar de bescherming van het woud en de dieren (Animo, de organisatie achter het Gibbon project, stelt een 200-tal personeelsleden te werk waaronder 40 boswachters die illegale houtkap en stroperij bestrijden). Dit is een mooi staaltje van ecotoerisme en zo droeg ik ook een steentje bij tot de conservering van dit brokje ongerepte natuur! Een must voor iedereen die begaan is met het lot van de regenwouden op onze planeet. Dit is het relaas van een schitterend avontuur...

Vrijdag 24/8/2007
7u: Op het kantoor van Animo maak ik kennis met de vijf andere leden van de expeditie... Joost en Marjolein, een Nederlands paar uit Rotterdam; Cory en Scott, twee Australische vrienden en Toby, een jonge Engelse medi-student, avonturier en levensgenieter. We bekijken ook een video die ons uitlegt wat de gevaren zijn en hoe veilig de zipkabels te gebruiken tussen de verschillende boomhutten.
8u30: In de Landrover gaat het 2 uur naar Don Chai, het dorp waar het pad naar de jungle begint. We passeren adembenemende berglandschappen en wisselen nog wat schuw de eerste grappen en reisverhalen uit.
9u30: Onze Landrover komt vast te zitten in een van de enorme geulen. Met vereende krachten, wat graafwerk en heel wat geduw (waarbij Scott en Cory een modderdouche kregen) krijgen we de jeep weer vlot. Het begint stilaan door te dringen.. dit wordt geen wandelingetje in het park!
10u30: Het pad is onbereidbaar geworden. We moeten te voet verder tot aan het primitieve dorp aan de rand van het woud.
12u: We komen aan in het dorp waar we een korte lunchpauze houden. We maken kennis met onze gidsen: Ponmai, Ping en Keo. Ik beslis om mijn sneakers uit te trekken en blootsvoets verder te gaan (mijn schoenen hadden alle grip en nut verloren in de enkeldiepe modder).
14u: Na een korte stop in het hoofdkwartier van de boswachters (waar een aapje constant in onze rugzakken probeerde te geraken en waar een beerweesje de T-shirt van Toby vernielde) komen we aan in Treehouse 1 waar we de nacht zullen doorbrengen. Het heeft de hele weg pijpestelen geregend en iedereen is te moe en doorweekt om de ziplines te gaan verkennen. We blijven gezellig keuvelen in de boomhut met een kop koffie Lao of thee. Even later brengen ze ons avondmaal die we op een gaspit kunnen opwarmen. De boomhut heeft 3 niveau's en is uitgerust met een badkamer met douche, lavabo en toilet, een living met keukenhoek en twee slaapniveau's met matrassen en muskietennetten. 's Avonds spelen we Yahtzee (dankzij de Joost en Marjolein) en vertellen horrorverhalen. Tijdens een van die verhalen breekt er plots een oorverdovend gedonder los en schudt de hele boom. Rond ons horen we het water vanop de bladeren van de bomen naar beneden klateren en het woud is ineens muisstil. Een aardbeving - achteraf blijkt dit regelmatige kost te zijn... Iedereen is goed verschoten, maar even later gaat het er weer gemoedelijk aan toe. We kruipen uitgeput vroeg onder de wol. 's Nachts wordt iedereen geregeld wakker door vreemde dierengeluiden in en rond de boomhut.

Zaterdag 25/8/2007
7u: De gidsen maken ons wakker. Normaal was het voorzien dat we rond 5u gingen opstaan om de zingende gibbons te gaan zoeken maar door het slechte weer kruipen ook de apen liever weg in hun droge nest. Het had dus geen zin om door de zware regen te gaan trekken.
10u: Na een deugddoende maaltijd stopt het met regenen en begint het wat op te klaren. De gidsen vertellen ons dat we vandaag helemaal naar de laatste boomhut zullen trekken. Het wordt een tocht van 5 uur door het woud. Tijdens de tocht maken we geregeld gebruik van spectaculaire ziplines die gespannen werden aan weerszijden van een vallei. Zippen is de veiligste en snelste manier om zich te verplaatsen door de kruin van het regenwoud, maar is bovenal een fantastische adrenaline-vlucht! YOOHOOOO!! Wanneer we niet zippen moeten we te voet door diepe modderpoelen vol met bloedzuigers. In elke boomhut houden we halt om even uit te blazen en de bloedzuigers uit onze schoenen en van onze benen te halen. Onderweg zien we heel wat vogels en vreemde insecten en wandelen we onder gigantische ficusmamoeten. Het is prachtig om te zien wat voor een veelheid aan bizarre fauna en flora het woud herbergt.
15u: We komen aan in Treehouse 5 waar we eerst een lekkere maaltijd geserveerd krijgen. Daarna is er nog tijd om wat vrij rond te zippen. Eerst is er geen water maar in de late namiddag slagen de gidsen erin om het water in de douche en lavabo's te krijgen. 's Avonds krijgen we toestemming van de gidsen om een rondje te zippen in het donker (normaal verboden). Na een goede douche spelen we 'Bazooka', een Afrikaans spel met dobbelstenen. Na veel lachen kruipen we weer vroeg onder de veren.

Zondag 26/8/2007
8u: Na het ontbijt maakt iedereen zich klaar om de terugtocht aan te vatten. Dit keer zijn er geen ziplines meer om ons snel ter plaatse te brengen en de gidsen waarschuwen ons dat we een lange en vermoeiende toch voor de boeg hebben!
11u: De eerste etappe is achter de rug. We liepen over bergen, doorheen rivieren en modderpoelen (weer met bloedzuigers) totaan het primitieve dorpje aan de rand van het woud. Er is enkel een korte pauze en wat droge rijst voorzien. Gelukkig had ik voor iedereen een sandwich met zoete geconserveerde melk gemaakt waardoor we toch weer op krachten kunnen komen. Voor ons ligt 5 uur van voortdurend klimmen en dalen onder een brandende zon op het heetst van de dag. Toby, Keo en mezelf vormen de kopgroep en door een strak wandelritme is er al gauw geen spoor meer van de achterliggers.
15u: Toby heeft het beste gehad. Ik heb al een tijdje zijn rugzak van hem overgenomen en draag er dus nu twee. Per overmaat van ramp is er geen drinkwater meer in onze fles en is er nergens schaduw voor de schroeiende zon. Toby heeft zich helemaal geforceerd om het tempo van Keo te kunnen volgen en is opgebrand. Keo en ik moeten ons uiterste best doen om hem telkens 500m vooruit te krijgen
15u30: We komen aan bij een rivier waar we een fris bad kunnen nemen. We wassen de modder en bloedzuigers weg. Toby kikkert er helemaal van op. Vanaf hier is het slechts een korte wandeling meer naar het dorp waar de Landrover op ons wacht.
16u15: De tweede groep met Joost, Marjolein, Cory, Scott en Ping komen aan in het dorp. We hebben samen een deugddoende lunch met een koude pint. Iedereen is stikkapot. De Landrover brengt ons moe, slaperig maar gelukkig terug naar Huay Xai.

De volgende dag gaat het over de grens terug naar Thailand voor de laatste etappe van de reis..

Huay Xai:

• Gibbon Experience: check http://www.gibbonx.org. Vooraf reserveren!
• BAP is het beste guesthouse, vriendelijke dame en goedkope bus- en boottickets.

Luang Prabang en Huay Xai remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Na m'n avontuurlijke tochten op de moto door het bergwoud van Thakek was het hoog tijd voor een ontspannend tussendoortje. Als hoofdstad van Laos is Vientiane een van de snelst groeiende steden van Azie maar toch heerst er nog altijd een rustige en vriendelijke atmosfeer. Het weer is ondertussen compleet omgeslagen.. na 10 dagen van onophoudende regen is het plots weer snikheet. Gelukkig is het aangenaam flaneren tussen de vele terrasjes en noedelstalletjes op de Fa Ngum-esplanade op de oever van de rivier. Vanachter een frisse pint (Beerlao) laat ik mijn ogen en gedachten dwalen naar de overkant van het water.. Thailand.

Vientiane is een toffe stad om te voet te verkennen; het stratenplan is makkelijk te navigeren en het centrum is niet te groot. Overal staan nog oude koloniale gebouwen en er zijn tientallen en kleine en grotere tempels. Veel Franse auto's uit de jaren '40 en '50 staan hier nog altijd op actief. Alles baadt in een rustieke sfeer want door 30 jaar communisme (tot op vandaag!) lijkt de tijd hier stil te hebben gestaan. Toch schieten renovatiewerken stilaan als paddestoelen uit de grond want na 10 jaar open grenzen en een overheidsbeleid van 'glasnost en perestroika' boomt de economie (en het toerisme) als nooit tevoren..

Hier en daar vind je een leuke koffiebar (Lao koffie behoort bij de beste van de wereld) met croissants of baguettes. De hoofdattractie is het Wat That Luang, dat met zijn goudkleurige stupa's en koepels veel weg heeft van een bizarre ruimteraket. Thanon Lane Xang is de hoofdader van de stad en wordt ook wel eens de Champs Elysees van Azie genoemd; temeer omdat er aan het uiteinde -zoals bij zijn grote broer in Parijs- een soort overwinningsboog staat. Het Patuxai monument heeft inderdaad veel weg van de Arc de Triomphe maar eens dichterbij verliest het veel schoonheid want het werd helaas nooit helemaal tot in detail afgewerkt. De boog wordt door de locale expats ook soms de 'verticale landingsbaan' genoemd omdat het gebouwd werd met Amerikaans beton dat bestemd was voor de aanleg van een luchthaven. In de stad kom je geregeld groepjes kleurrijk geklede monikken tegen want Vientiane is een belangrijk centrum voor hun Buddhistische opleiding. Voor de rest een prachtige zonsondergang gezien boven een praalbootrace op de Mekong en enkele toffe avonden met Chris, een expat die met zijn vriendin in Bangkok woont en wegens visumverplichtingen een paar dagen in Vientiane verbleef (weer een contact bij in Bkk.. altijd handig voor de uitbreiding van m'n DVD collectie!

Na een vijftal dagen uitrusten en genieten van het authentieke Laos in Vientiane, ging het naar het idyllische -maar HEEL toeristische- Vang Vieng. Het dorp nestelde zich tussen de oevers van de Nam Song, een krachtige wildwaterrivier, en de voet van een zandstenen kliffenformatie die tientallen grotten en watervallen verbergt. En hoewel de plaatselijke bevolking vooral bestaat uit horden Amerikaanse en Engelse toeristen was Vang Vieng toch een verplichte stop op mijn weg naar het noorden. Dit sprookjesachtige terrein verkennen is een unieke ervaring. Er zijn boomgaarden doorlopen met kanaaltjes waar heerlijk firs en kristalhelder bronwater in stroomt. Er zijn wilde buffels, pony's en ganzen die zich grazend te goed doen aan het weelderige moessongras. Hier en daar markeert een pagode de ingang naar een grot waar een wakke koelte soelaas brengt voor de middaghitte (het is hier ondertussen weer constant +35C).

Aan de mond van de Tham Phu Kham grot is er een laguna waar een oude overhangende boom iedere bezoeker uitnodigt voor een frisse duik in het turkoois blauwe water. In een andere grot zoek je je een weg met de zaklamp door ondiep maar inktzwart en ijskoud water tot je de plaats hebt gevonden waar een Buddhabeeld baadt in het mysterieuze schijnsel van een krevas in het plafond. Een volledige dag werd opgeslorpt door het 'tuben' waarbij je op een binnenband van een tractorwiel de krachtige Nam Song-stroom afdrijft. Op de oevers bouwden enkele mensen geimproviseerde cafe's en staketsels met gigantische schommels van waarop je vanuit een duizelingwekkende hoogte de razende rivier in duikt. Je wordt constant 'gehaakt' en binnengetrokken voor een gratis borrel LaoLao (rijstwijn) en daaropvolgende (betalende) pint en schommelsprong. Het moet niet gezegd dat het tuben een spectaculaire en soms waanzinnige onderneming is (vooral voor de vele dronken Engelsen die geen enkel gevoel voor risico meer in acht nemen). Maar toch een niet te missen en onvergetelijke backpackers ervaring!!

Vientiane:

• Chindamay Guesthouse: goed prijs-kwaliteit, rustige ligging
• Makphet restaurant: lekker eten vr een goede zaak (opleiding straatkinderen)
• Clubben in Don Chan Palace niet te missen!
• Check out: Bor Peng Yang bar - Samlot Cafe - Half Moon Bar - Fa Ngum Esplanade voor zonsondergang

Vang Vieng:

• Thavisouk Guesthouse: toffe en heel luxueuze bungalows rond een prachtige tuin voor een kleine prijs! vriendelijk personeel en uitstekend riverside restaurant!! Aanrader!

Vientiane en Vang Vieng remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Si Phan Don is het magische land van 'de 4.000 eilanden'. In het regenseizoen zet de Mekong hier uit tot een breedte van 14km (het breedste bereik in haar 4350km lange reis van het Tibetaanse hoogplateau naar de Zuid-Chinese Zee)en is doorspekt met honderden (zoniet duizenden als je alle zandbanken meetelt) kleine en grotere eilanden. Sommige zijn een paar vierkante kilometer groot en huisvesten enkele schattige vissers- en boerendorpjes. Na een hectisch Cambodja is deze landelijke omgeving echt een verademing. Het toerisme is hier onlangs op gang gekomen. Hier geen cafe's of disco's, geen warm water en enkel electriciteit tussen 6 en 10 's avonds want daarna kruipt elke eilandbewoner onder de wol. De akkers worden nog altijd met os en span bewerkt en de dorpelingen verwonderen zich nog steeds met een brede lach als ze een 'farang' zien voorbij fietsen. Je hoeft de fiets trouwens niet te sluiten als je besluit om even te wandelen. Hier bestaan zelfs geen sloten want op dit eiland zijn er geen dieven. De rivier brengt vis en de rijstakkers zijn vruchtbaar waardoor de mensen hier ruimschoots in eigen behoefte kunnen voorzien. Het lijkt wel of de tijd hier is blijven stilstaan. De natuur is overdonderend; het ene moment wandel je doorheen de groene symmetrie van de rijstterrassen, het andere volg je een pad door ongerept woud. In het binnenland staan enkele lage bergen hier en daar behangen met flarden mist en overal is de rivier aanwezig met houten hangbruggetjes of oorverdovende waterversnellingen. De Fransen lieten enkele kanalen achter, een overwoekerde spoorbedding (inclusief een mooie brug over de Mekong) en een handvol verroeste stoomlocomotieven. Hier en daar valt nog een koloniale gevel te bewonderen.

Na een drietal daagjes in het schilderachtige land van Si Phan Don (en bijna veranderd in een hangmat ijspegel) waren de batterijen opnieuw opgeladen voor een nieuwe tocht stroomopwaarts naar het slaperige dorpje Champasak. Het dorp koesterde ooit grootse ambities en het was zelfs heel even de residentie voor de machthebbers in het koloniale Laos, maar nu bestaat het nog slechts uit een enkele straat. In de pre-Angkoriaanse periode (7e-8e E) was dit echter een belangrijk centrum in een machtig Chenla koninkrijk. Een achttal kilometer buiten het dorp staat de enige overblijvende getuige van die vergane glorie: de bergtempel van Wat Phu.. tot op heden een belangrijk bedevaartsoord voor Boeddhisten. Het heilige water uit de bergbronnen van Wat Phu werd onder meer gebruikt om de tempels van Angkor Wat mee in te wijden. Men vermoedt zelfs dat de plaatselijke animistische stammen hier sedert duizenden jaren ceremonie's (menselijke offers?) hielden en het moet gezegd: de mistige bergflanken hebben iets bijzonder mysterieus en bieden een prachtig zicht op het land beneden. Uiteindelijk kreeg ik ondanks een nat pak toch meer dan waar voor m'n geld!

Na Champasak ging het verder de rivier omhoog naar Thakek in centraal Laos. Aan de overkant van de Mekong is vanaf nu Thailand opnieuw in zicht en in het noordoosten tekenen zich de lijnen af van het machtige karstgebergte. De eerste dag Yan ontmoet, een jonge Zwitserse chirurg, en besloten om de dag nadien samen de bergen in te trekken met de motorfiets (onder het motto 'samen is veiliger'). De legendarische 'loop' is een 400km lange route (begin- en eindpunt in Thakek) dwars door de bergen. Onderweg passeert men immense grotten (niet bezocht want te gevaarlijk in het regenseizoen), ondergelopen rijstkommen, primitieve dorpjes en honderden watervallen en dramatische karstformaties. Een groot stuk van de weg is nog onder constructie (door de Chinezen) en op bepaalde plaatsen is er helemaal geen weg maar een modderig en slipperig pad vol putten. Niet voor doetjes dus! Onderweg 2x pech gehad met onze (Chinese) motorfietsen maar met plaatselijke hulp weer opgelost. Op een bepaald punt moesten onze motorfietsen een gammel (en lekkend!) bootje op omdat de weg in een rivier herschapen was.. In de bergen regende het bovendien bijna voortdurend en het was behoorlijk fris zodat we de eerste dag afgemat en verkleumd in ons hostel in Lak Sao arriveerden, maar de fantastische rit was het ons wel waard geweest. De volgende dag zonder veel problemen terug in Thakek gekomen. Een prachtige ervaring (misschien ooit te herhalen in het droge seizoen en wanneer de weg af is) en een vriendschap rijker!

Si Phan Don:

• Mr Vo Bungalows & Mr Tho Bungalows bieden goede eenvoudige kamers voor een eerlijke prijs
• Fleur du Mekong restaurant: lekker eten op de oevers van de Mekong met zicht op de oude spoorwegbrug
• Fiets/wandel ook zeker de oude spoorwegbedding af op de oostoever van Don Kon!

Champasak

• Khamphoui GH heeft zeer goedkope en propere kamers en bungalows + Khampoui is gewoon een supersympathieke kerel open voor een babbel
• De betere maaltijd vind je in het Souchitra restaurant of in het Lao resto net daarachter aan de rechterkant

Thakek

• Thakek Travel Lodge: Deense uitbater zorgt voor kwaliteit tegen een goede prijs. Enige plaats om een motorfiets te huren voor de 'loop' + het restaurant geeft de beste maaltijden tegen de beste prijs! (boeken op voorhand aangeraden!!) - (030) 530 0145

NIEUWE ALBUMS OP http://community.webshots.com/user/bram_ramaut!!

Laos remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Mn rondreis in Cambodja zit er bijna op. Morgen vlieg ik naar het noorden van Laos. Ik heb net 2 vermoeiende weken van intens reizen achter de rug. Na Batdambang ging het naar Phnom Penh, waar ik een week verbleef meer uit noodzaak dan wat anders. Mijn VISA-kaart besloot het om het (voor de tweede keer) te begeven en dat op een vrijdagavond. Gevolg: heel het weekend geen geld afhalen.. en ik zat sowieso al krap in cash! Op de koop toe kreeg ik uitgerekend die dag ook een enorme last van buikkrampen en diarree - ik kon letterlijk bijna geen stap verzetten.. van een rampweekend gesproken! Ik was al min of meer uitgekeken op de stad en had de meeste bezienswaardigheden al bezocht, maar het plan om zaterdag te vertrekken viel dus helemaal in het water. Het was al dinsdag toen ik een ticket voor de bus te pakken gekregen. Mijn buik deed het ondertussen ook al beter en protesteerde gelukkig niet al te veel tijdens de lange busrit naar Kratie.

Phnom Penh is een anarchistische stad pur sang. Men had me al gewaarschuwd: "You love it or you hate it". Ik moet eerlijk toegeven dat het voor mij persoonlijk helaas eerder het tweede is. Hier geldt bovenal de wet van de sterkste. Een rechtssysteem bestaat niet. De corruptie is zover doorgedrongen - en te vinden in alle lagen van de bevolking - dat het inderdaad veel weg heeft van totale anarchie. Op straat zie je stinkend rijke zakenlui in dikke hummers, maar evengoed duizenden bedelende kinderen, verminkte straatlopers en hele families op armtierig bromfietsjes. Motodop-chauffeurs (scootertaxi's) vervullen de rol van drugsdealer en pooier. Overal wordt je door ze aangesproken (dus lastiggevallen) en bieden ze je drugs aan in alle soorten en maten, of vrouwen. Het gerucht gaat zelfs dat je voor 700 dollar iemand kunt laten vermoorden. De straatellende, de zwerfkinderen, de overwoekerende prostitutie, de allomtegenwoordige drugs en de niet-aflatende oplichterijtjes hebben zo langzamerhand het beste van me gehad. Het is allemaal zeer intens en overdonderend, en na verloop van tijd kom je er een beetje moedeloos van. Dat de mannen hier iedere dag vechten om te overleven, en regelmatig over de schreef gaan voor een dollar meer - maar toch de tijd en het geld vinden om te drinken en te gokken, maakt mijn gevoel er niet beter op. Zoals Amit Gilboa zegt in 'Off the road in Phnom Penh' over zijn tijd in hier: 'one big trip'...

De eerste dagen vielen nochtans goed mee, omdat ik de agenda goed gevuld hield, en omdat er hier toch een aantal indrukwekkende dingen te zien zijn. Tijdens de eerste dagen deed ik de moeite om de stad grotendeels te voet te verkennen. Ik bezocht Wat Phnom waar de ontstaansgeschiedenis van Phnom Penh begint.. 'Phnom' betekent heuvel in het Khmer en Wat Phnom is inderdaad gebouwd op de enige (27-meter hoge en perfect ronde) heuvel in de stad. De legende gaat dat de eerste pagode hier gebouwd werd om de vier buddhabeeldjes te huisvesten die mevrouw Penh vond op de oevers van de Mekong. Vandaar dus Phnom Penh. De beeldtenis van een (eerder robuust gebouwde) mevrouw Penh wordt hier trouwens nog elke dag vereerd met honderden wierookstokjes en bloemenkransen.. en bananen... daar schijnen de geesten in het bijzonder verlekkerd op te zijn! Of moet ik zeggen de kolonie apen die op de tempelheuvel rondzwerft!? Wat Phnom heeft overdag veel weg van een circus; met bedelaars, straatventers, vrouwen die drankjes verkopen en kinderen die mussen verkopen in een kooitje (je betaalt om het diertje te kunnen loslaten).. er lopen olifanten en apen rond, er staat een boom met honderden angstaanjagende hondsvleermuizen in en er zijn talloze kraampjes met oude vrouwen die je met behulp van de kaarten de toekomst kunnen voorspellen.

Op mijn wandeltochten passeerde ik oa de indrukwekkende facades van de Franse ambassade, de Bibliotheque Nationale, het koloniale hotel Le Royal en het treinstation. Ik verkende Psar Thmei, de centrale markt ontworpen als busstation door de Fransen in art deco stijl maar door gebrek aan rijdende bussen omgevormd tot een gigantische overdekte markt. De stad te voet afdweilen in temperaturen tot tegen de 40 graden was niet vanzelfsprekend (zeker niet als je om de 10 meter wordt aangesproken door een motodop-chauffeur.. 'Moto, sir?'), maar toch de moeite. In de achterbuurten botste ik meer dan eens op onbekende pareltjes van tempels.

Andere niet te versmaden uitstapjes gingen naar het Koninklijke Paleis (met het curieuze Ijzeren Huis van Napoleon III) en de aanpalende Zilveren Pagode waarvan de vloer belegd is met meer 5000 tegels uit massief zilver.. elk stuk een kilo! De Zilveren Pagode werd grotendeels gespaard door de Rode Khmer om aan de buitenwereld te tonen dat het regime respect had voor de rijkdommen van het land (godsdienst werd als verwerpelijk aanzien en veel monniken werden gedood). Hoewel 60% van haar schatten onder Pol Pot werd vernietigd, is wat overblijft nog altijd spectaculair en een waar testament van de pracht en praal van het ooit glorieuze Khmer rijk: er zijn massief gouden en zilveren Buddha-beelden (enkele werden op een geheime locatie begraven tijdens de oorlog), belegd met duizenden diamanten. De levensgrote staande Buddha weegt 90kg en bezit 9584 diamanten waaronder de grootse 25 karaat. Ook het Nationale Museum was de moeite waard; gevuld met de vele schatten uit Angkor Wat en ik maakte er een interessant babbel met enkele monniken die daar toevallig op bezoek waren.

De dag nadien was het tijd een confrontatie met de Rode Khmer. Eerst ging het naar de Killing Fields waar ik meer dan eens een koude rilling over mijn rug voelde lopen. De Fields zijn amper een hectare groot en bevinden zich op een oud schoolterrein. Er staat een monument; een pagode gebouwd rond een glazen toren die gevuld is met de beenderen en schedels van de slachtoffers. Iedere dag kwamen hier een aantal vrachtwagens gevuld met geblinddoekte mensen die moesten worden afgemaakt. De gruwel gaat zo ver dat de beulen geen kogels verspilden maar hun werk uitvoerden met knuppels en messen. Op het terrein zijn de kuilen die als massagraf dienden nog altijd zichtbaar, soms zelfs nog met enkele verbleekte beenderen. Hele families werden hier uitgemoord inclusief kinderen en babies (die werden gespiest). Met een weinig fantasie zie je hier de slachtoffers nog, geblinddoekt en knielend naast een van de putten, de doodskreten van hun familie aanhorend, wachtend op hun lot. Leraars, monniken, intelligentia, studenten, zakenlui, politici en hun familie werden door hun buren uitgeleverd en vonden hier een gewisse dood.. hun misdaad: denken of geloven. Op het einde begon het regime zelfs in eigen rangen te moorden. Veel mensen waren slechts half dood en werden levend begraven. De kuilen werden met pesticiden overgoten om de stank tegen te gaan om niet al te veel achterdocht te wekken bij de omwonenden. Zoals in Duitsland behouden veel mensen van die generatie het "Wir haben es nicht gewust''-principe en tot op heden is er geen enkele Rode Khmer berecht.. alle kopstukken stierven een natuurlijke dood en het voetvolk mengde zich na de oorlog gewoon terug onder de bevolking.

Na een stille taxirit en nauwelijks bekomen van de Killing Fields kwam ik bij de geheime gevangenis van Tuol Sleng. Mensen die verdacht werden van een of andere misdaad tegen het regime werden hier naartoe gebracht en gefolterd tot ze een bekentenis aflegden. De gevangenis is nu een museum en bevat duizenden foto's van de doden. Zoals de Nazis hielden de Khmer Rouge gedetailleerde verslagen bij van hun gruweldaden. De gebouwen (oude secundaire school) zijn nog in originele staat en je kunt er nog de folterlocalen bezichtigen, inclusief foltertuigen en bloedvlekken op muren en vloer. De vrouwen en kinderen werden opgesloten in aparte cellen (2 m2), mannen werden vastgeketend in slaapzalen, waar ze naakt op een harde vloer sliepen. De gevangen mochten geen enkele beweging maken zonder toestemming van de bewakers (zelfs niet omdraaien in hun slaap) op straffe van stokslagen. De hygiene was rampzalig en er was geen ziekenverzorging, resulterend in catastrofale epidemieeen onder de gevangenen. Van de 20.000 mensen die hier werden gebracht, overleefden het er 7. Het totale aantal burgerslachtoffers onder de Rode Khmer wordt geschat op meer dan een miljoen...

Na een week Phnom Penh werd het hoogtijd om de rest van het land te bezoeken. Eerst ging het naar Kratie, een slaperig dorp aan de oevers van de Mekong, waar ik de zeldzame Irrawady zoetwaterdolfijnen ging bekijken. Door overbevissing, vervuiling en dynamietering in China, zijn deze dieren met uitsterven bedreigd. Hun totale aantal wordt nu op 70 geschat. Toerisme draagt bij tot de bescherming van de dieren, hopelijk is het niet te laat.. Na Kratie ging het richting Ban Lung in de oostelijke provincie Ratanakiri. De aarde hier is prachtig rood, maar helaas wordt het regenwoud met angstaanjagend tempo gekapt. 's Morgens om 6 uur op voor een fikse wandeling in dit prachtige Cambodjaanse heuvelland naar Boeng Yaek Laom. Dat kratermeer is 700.000 jaar oud en perfect circelvormig; sommigen beweren dat het gemaakt werd door een meteorietinslag.. het meer is een van de diepste ter wereld en het water is kristalhelder met zichtbaarheid tot 5 meter diep!! Gelukkig trof ik net ook prachtig zomerweer en in de vroege morgen was ik de eerste en lang de enige om in dit water te duiken. Machtig!! Ook een zalige BBQ-avond beleefd met een Frans en een Israelisch-Duits koppel..

Ondertussen begon mijn cash serieus te minderen en tot overmaat van ramp kwam ik te weten dat het dichtsbijzijnde geldautomaat.. in Phnom Penh staat! Het plan om Laos via het landelijke zuiden binnen te trekken viel dus in het water. Ik ben ondertussen al weer een paar daagjes in Phnom Penh en ik moet toegeven dat mijn oorspronkelijke negatieve ingesteldheid tegenover deze stad al wat bijgesteld is. Ik verblijf nu in een andere wijk van de stad en het gaat er hier veel gezelliger en gemoedelijker aan toe. Hier niet de lawaaierigheid en opdringerigheid van motodops van in het backpackers kwartier... in dit deel van de stad zijn de mensen veel authentieker en rustiger, en dat scheelt een hoop! Ik sleet enkele toffe avonden tussen de foor en de casino's hier op de rivierdijk. Nu ook al wat toffe cafe's en restaurants ontdekt. In het Friends restaurant gaat een groot deel van de opbrengst naar een project voor straatkinderen en straatjongeren worden er gratis opgeleid voor de horeca! Een (h)eerlijke maaltijd dus! Morgen vlieg ik dus naar het noorden van Laos voor de laatste etappe van mijn reis..

Phnom Penh
STAY OUT OF BACKPACKERS AREA NEAR BOENG KAK!!

• Royal Guesthouse, Ph 154, de beste kamers en service in het midden van de actie voor een matige prijs! Toffe buurt..
• Friends Resto, 215 Ph 13: good food & profits go to streetchildren
• La Croisette, 241 Sisowath Quay, french patisserie
• Freebird, Ph 240: great Khmer and Western food.. AC!

Check:
Memphis bar: great live performances
Heart of Darkness: good dancing

Kratie

• Star Guesthouse, Ph Preah Shihanouk: best cheap guesthouse and good food!
• Red Sun Falling: cosy resto managed by a crazy American John! A have-to-visit!

Ban Lung

• Only one place to stay: Star Hotel, best offer in town + good resto
• Nordic House: bungalows with all commodities -for people who can afford more- stonethrow away from Boeng Yaek Laom

Phnom Penh, Kratie en Ban Lung remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Na het afscheid van Mae Hong Son stond er een zware en bochtige busrit van 16 uur op het menu naar Bangkok, waar ik de ochtend nadien meteen om 6u 's morgens de bus op stapte richting Cambodia, nog eens 14 uur! De enige route over land naar Siem Reap en de tempels van Angkor Wat loopt via Poipet, een welgekend oplichtershol en gokparadijs. Maar omdat het veel logischer (en goedkoper) was om mijn bezoek aan Cambodia daar te beginnen, waagde ik het er toch op - ik kreeg waar voor mijn geld.. De busrit omvat onder andere: 2 uur wachten en aanschuiven voor een overgeprijsd visum aan de grens, twee keer veranderen van bus in Cambodia -tot zelfs de kleinsten onder de passagiers zich als sardienen in een blikje voelen- twee verplichte maar dure eetstops (natuurlijk pikken de chauffeurs een graantje commissie mee) en een muntwissel tegen onofficiele afdingprijzen (gelukkig kan ik nu al als een expert afdingen). Tegen alle verwachting kwam ik toch nog tamelijk fris aan rond 9u 's avonds en zocht me een degelijk hostel in het centrum. Na een verfrissende douche en naar de pub voor een frisse pint.. Toen mijn lippen het glas raakten, begon het terstond te regenen - en het hield niet op voor twee dagen. Dit was voor mij de eerste echt lelijke moessonconfrontatie en letterlijk een koude douche voor mijn bewegingsvrijheid door de staat van de wegen. De eerste dagen Angkor vielen dus een beetje in het water, maar ik probeerde er toch nog het beste uit te halen. Gelukkig vallen er ook nog andere dingen te zien in Siem Reap, vooral op en rond het Tonle Sap meer.

Het meer is verbonden met de Mekong rivier die tijdens het regenseizoen massaal water inpompt (het meer groeit dan aan tot 5 maal haar omvang en beslaat dan ruim een vijfde van de totale oppervlakte van Cambodia) en een ideale broedbodem creeert voor vissen die na het regenseizoen soms letterlijk uit de bomen komen vallen. Gigantische zoetwaterkatvissen en karpers (tot 200kg) schuimen de bodem af... het Tonle Sap bekken is een van de meest productieve visserijen in de wereld; met een vangst van 2 miljoen ton per jaar laat het de Amazone, de Congo en de Mississipi ver achter zich. Het vissersdorp Chong Kneas is een drijvend dorp met krokodil- en viskwekerijen waar alles op drijvende bamboevlotten is gebouwd (inclusief school, cafe, hospitaal, basketbalterrein, enz). In Kompong Phlung staan de huizen op palen.. in het droge seizoen 5m boven de grond, in het natte seizoen net boven het waterpeil. Het ondergelopen woud heeft groene kruinen maar metershoge kale en versteende stammen.

De tweede dag in Siem Reap ontmoette ik Any, een self-made zakenvrouw met een klein fortuin op haar naam. Ze verdiende vroeger de kost als chef-kok in Europa, maar is nu exporteur van zijde en antiek en vooral vastgoedmakelaar. Ons beider interesse voor lekker eten leverde me een interessant gesprek op en een uitnodiging bij haar thuis voor een etentje waar ik meteen de locale specialiteit 'amok' kon proeven en ook een gratis kamer toegewezen kreeg (kosten van eten en hotel dus uitgespaard Any reisde al de halve wereld rond naar exotische plaatsen waar ik nu alleen maar van kan dromen, en met haar spendeerde ik enkele mooie dagen in en rond de tempels van Angkor Wat. Het is voor toeristen verboden om een bromfiets te huren rond Angkor. Je bent dus verplicht (alweer een soort van oplichterij) om een dure taxi of moto te huren voor de dag want de tempelcomplexen liggen telkens op enkele kilometers afstand van elkaar en het is onmogelijk om ze te voet te verkennen; in het beste geval per fiets maar in een zinderende hitte of ziedende regen zie je ook daar vanaf. Een toegangsticket voor drie dagen Angkor kost 50 dollar maar drie dagen was voor mij niet voldoende dus ook daar weer meer kosten! Maw Angkor is dus een dure affaire geworden Bovendien gaat ruim 80% van dat geld naar een of ander duister bedrijf "Apsara" dat de tempels beheerd maar niet beschermd of restaureerd.. alweer een droevig fraudeverhaal. Maar goed, het was en blijft de moeite waard..

Angkor was ooit het centrum van een uitgestrekt Khmer-rijk dat tussen de 9e en 14e eeuw het grootste deel van Indochina domineerde. Het rijk kende pieken en dalen (Angkor werd tweemaal geplunderd) maar op het hoogtepunt van z'n macht telde het meer dan een miljoen inwoners, en dat in de tijd dat Londen nog een provinciestadje was van 50.000 zielen. De schaal is onvoorstelbaar en het kroonstuk is de tempel van Ankor Wat. De verdedigingsgracht meet 1,9 km bij 1,7km en is 190m breed (heel andere koek dus dan het beekje rond het Gravensteen. Een brede boulevard brengt je tot bij de enige toeganspoort. Het moment dat je door die poort loopt en aan het einde van de tunnel in het licht het silhouette van Angkor Wat ziet opdoemen is een echt kippevel moment (ik heb het trouwens op film voor de amateurs). In het begin krijg je een 2-dimensionale lotusvorm te zien die zich langzaam uitdiept tot een 5-puntige tempel naarmate je dichterbij wandelt.

Voor de geinteresseerden een korte geschiedenisles.. Het verhaal van Angkor begint in 802 nC als koning Jayavarman II erin slaagt om de kleinere twistende rijkjes van Cambodia te verenigen. Hij vestigde zich als God-koning van een Hindu samenleving en bleef 40 jaar aan de macht. Hij bracht de eerste grote groei van het Khmer rijk. De daaropvolgende koningen verhuisden enkele malen van hoofdstad en bouwden hier en daar de eerste grote tempels en irrigatiekanalen. In de 11e eeuw breidden Suryavarman I en zijn zoon Udayadityavarman II het rijk verder uit, maar het land zonk daarop in onrust en politieke machtstrijd. Tot Suryavarman II in 1112 afrekende met zijn rivalen en het rijk herenigde onder zijn bewind. Het rijk strekte zich op dat moment uit van Birma in het oosten tot Vietnam in het westen, Laos in het noorden en Malay in het zuiden. Hij was verantwoordelijk voor de bouw van Angkor Wat, het absolute hoogtepunt van de Khmer cultuur. Maar Angkor begon tevens de eerste tekenen van verval te tonen; door ontbossing en overpopulatie begonnen de waterreservoirs te verzanden en in 1177 rebelleerden de Cham (Vietnam) en namen de stad per boot en per verrassing. Vier jaar later slaagde een legergeneraal erin de Cham te verdrijven uit Angkor en vestigde zich als nieuwe koning Jayavarman VII. Hij startte een golf van nieuwe bouwprojecten (Angkor Thom en het Baphuon), beval de restauratie van ontelbare oudere tempels en breidde het irrigatiesysteem uit met de westelijk Baray. Hij bouwde een netwerk van verharde wegen, scholen en hospitalen veranderde de staatsgodsdienst in het Buddhisme. Hij bracht voorspoed en vrede in zijn rijk. Na zijn dood in 1219 raakte Angkor langzaam maar zeker in verval. De Thai plunderden de stad in 1351 en maakten de klus af in de 15e eeuw waarop de Khmer hoofdstad verhuisde naar Phnom Penh. De tempels bleven onder Thais bewind tot de Fransen het protectoraat van Cambodia opnamen.

Dat Angkor Wat per toeval werd ontdekt in het oerwoud is een fabel. Het is waar dat enkele andere tempels volledig overgroeid waren, maar Angkor Wat zelf bleef altijd een actief Buddhistisch klooster waardoor het gespaard bleef van de vernietigende invasie van de natuur. De locale bevolking heeft altijd geweten waar de andere tempels lagen en het was gewoon een kwestie om ze in kaart te brengen. Eerdere publicaties bleven onopgemerkt in Europa en Japan, tot de Fransman Mouhot in 1860 met zijn "Voyage a Siam et dans le Cambodge" - vol met prachtige schetsen en illustraties - een internationale hype deed onstaan die talloze wetenschappelijke expedities en de eerste toeristen naar Angkor bracht.

Na een week ruines bekijken, had ik het wel gehad dus zette ik koers naar Batdambang. Any regelde een prive-chauffeur, wat later geen overbodige luxe bleek want de weg was in barslechte staat en ik was blij dat ik de rit van 6 uur in rust en airco kon maken. Batdambang is de tweede grootste stad van Cambodia, maar er heerst een gemoedelijke sfeer en heeft een idyllische ligging aan de oevers van de Sangke rivier.

Onder de Fransen was de stad een bloeiend handelscentrum en veel van de oude koloniale architectuur is bewaard gebleven (zij het dringend toe aan renovatie). Hier heel wat 'couleur locale' te beleven.. ik proefde mijn eerste baguettes met pate en escargots, bezocht een sprookjesachtig klooster op een heuveltop (met nog enkele kanonnen uit minder goede tijden maar een prachtig zicht op de lagergelegen rijstkommen), verkende urenlang de vissersdorpjes langs de rivier per motorfiets, dronk een soort van plaatselijk gebrouwen Guinness op een fantastisch terras op het water en vergaapte me aan oude Franse boulevards en vergeelde gevels.

Volgende stop: Phnom Penh!!

Siem Reap

• Golden Village Guesthouse - de beste kamers in de stad vr 5USD mr niet in regenseizoen want even buiten de stad!!
• Popular Guesthouse - goede budgetkamers en een populair rooftoprestaurant
• Check: Temple Bar - Angkor What? Bar - Martini - The Warehouse - The Blue Pumpkin - Le Tigre du Papier

Batdambang

• Teo Hotel - good value rooms with AC and TV
• Riverside Balcony - prachtig terras op de rivier en lekkere bieren
• The Villa - good but pricy French food

Cambodia remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Na m'n prachtige tijd in Ayutthaya dus weer in Chiang Mai terechtgekomen waar ik opnieuw een aantal dagen de tijd nam om de stad verder te verkennen. Het is immers de derde grootste stad van Thailand en heeft heel wat verborgen en leuke kantjes. Op m'n fotoblog staan er dus ook weer nieuwe fotos onder de albums 'Chiang Mai' en 'Pai & Mae Hong Son' (doorbladeren nr de laatste pagina's!).
Surfen dus nr http://community.webshots.com/user/bram_ramaut!!

Ik verbleef in een leuk guesthouse (Julie's GH) waar ik sympathieke mensen ontmoette en een paar heel toffe nachtuitstapjes mee beleefde. De andere dagen werden gevuld met bromfietstochtjes door het plaatselijke heuvelland, zonnebaden aan een sprookjesachtig meer om nadien te genieten v/e copieuze maaltijd in een v/d kleine restaurants op de oever, een dag zwemmen en stoom aflaten in een luxe-openluchtzwembad, de zondagavondmarkt afslenteren met een ijsje in de hand en veel zin om alles te kopen en te verschepen (heel originele kledij, kunst en decoratie voor vr een prikje), of gewoon de stad afschuimend op zoek nr toffe en leuke cafeetjes, kunsthoekjes, eetplekjes en parkjes.

Na Chiang Mai de minibus op naar Pai, een schilderachtig kunstdorp ten noordoosten van Chiang Mai. De weg naar Pai is een onbeschrijfllijke rit in oneindige berglandschappen. Her en der was er een korte stop voorzien, want het duurt meer dan drie uur om de 170km af te leggen (zigzaggend op en af). Pai is heel toeristisch maar toch ook wel de moeite. Het dorp ligt aan de Pai-rivier in een vallei temidden de bergen en is het Damme of Watou van Thailand. Hier is geen radio-ontvangst en lange tijd geen televisie-ontvangst (nu sateliet) waardoor de mensen in het oude dorp nog heel trafitioneel leven. Hippies brachten in de jaren '70 en '80 hun muziek hiernaartoe en beinvloedden zo heel wat jonge plaatselijke muziek- en kunstgroepjes, met voorkeur natuurlijk vr reggea-muziek en rasta-cultuur. Het is dan ook geen wonder dat Pai een favoriete trekpleister is geworden voor rondtrekkende backpackers en bon-vivants.

De omgeving is ronduit schitterend; de eerste dag meteen weer heel wat sympathieke plekjes ontdekt met de motorfiets. De daaropvolgende avond was er een gratis bbq bij een v/d plaatselijke cafeetjes.. daar heb ik het geluk gehad on Lala te leren kennen die toevallig ook in hetzelfde guesthouse vebleef. De dag erop stelde ze me voor om mee te gaan nr haar thuisstad Mae Hong Son -nog eens 160km dieper de bergen in naar het oosten en de Birmaanse grens.

Mae Hong Son is een schilderachtig stadje gebouwd rond een klein meer en staat vol met prachtige Birmaanse architectuur. Het wordt ook wel het Zwitserland van Thailand genoemd en men verkoopt hier T-shirts met "1468 bochten", referend nr de weg tussen Chiang Mai en Mae Hong Son...

Lala is professioneel zangeres en verdient haar brood door elke avond gedurende een viertal uren op te treden met haar band in de plaatselijke nachtclub. Muziekgroepen staan tamelijk hoog op de sociale ladder hier in Thailand en bestaan uit meer leden dan we bij ons gewoon zijn. Naast de klassieke formatie (gitaristen, drum, keyboard, bass, zanger/es), zijn er ook nog heel wat bij- en achtergrondzanders/essen die gefocust zijn op een specifiek genre zoals reggeaton of hip-hop, allerlei danser/essen en er is ook altijd een soort v clown die enkele komische nummers brengt. Een groep bestaat hier dus gemakkelijk uit een 15-tal leden en brengt allerlei genres van Thaise muziek over Engelstalige Evergreens, van hip-hop en reggeaton (hier heel populair nu) naar komische bekkentrekkers.

Muziek (cf karaoke) en feestjes zijn dus heel belangrijk in deze cultuur en helemaal niet beperkt tot enkel het weekend zoals in Belgie. Iedere dag is hier een reden om uit te gaan, en er is er ook de mogelijkheid toe. De Thaise cultuur is heel statusbewust en geld-georienteerd; Thai spreiden dan ook graag hun rijkdom ten toon en gaan kwistig om met geld in aanwezigheid van kennissen en vrienden die ze onvermoeibaar blijven trakteren. Als je glas leeg is, zal iemand het automatisch weer bijvullen en het is heel onbeleefd om dat te weigeren -zelfs al heb je eigenlijk al genoeg! Whisky is hier trouwens goedkoper dan bier... het perfecte recept dus voor heel wat uitzinnige en decadente (en soms ronduit vermoeiende) avonden. Muzikanten verdienen ruim hun brood (tss 15000 en 20000baht/maand) en worden meestal tewerkgesteld in de plaatselijke dancing. Enkel de club die heel wat klanten over de vloer krijgt kan een band permitteren; de club met de band is dan ook per definitie 'the place-to-be' voor Thai. In Mae Hong Son is er maar 1 club, Baiyoke Chalet - iedere avond geeft de locale who's who's er acte-de-presence (diegenen die het zich kunnen permiteren).

Overdag sprak ik regelmatig af met de bandleden om te vissen, bbq'en, wandelen, muziek te spelen of gewoon rond te hangen in het dorp. Het gratis logement bij Lala was handig meegenomen en de ideale gelegeheid om weer ff op budget te komen en wat extra energie op te doen vr de verdere reis. De uren vervaagden in dagen en weken..

Ik zag hoe men Chinese vuurraketten lanceert op een feest voor Buddha, bezocht de plaatselijke zoo met heel wat leuke apen en beren die je gewoon kon aanraken, kwam in een Karen dorp en verwonderde me over de 'Long Necks', vrouwen met een koperen spiraal rond de hals waardoor de jukbeenderen door de jaren heen naar beneden worden geduwd en de nek langer wordt, voederde brood en groente aan vreemde vissen in een onderwatergrot, proefde de oververhitte Noordelijke keuken waar chilies als snoep zijn, genoot van een zomerterrasje temidden de groene rijstvelden en zag nog nooit zoveel kleurrijke en bizarre insecten als in Mae Hong Son, de stad die bijna letterlijk verzwelgd wordt door jungle..

Na een tweetal onvergetelijke weken in Mae Hong Son terug naar Pai en om er nog enkele dagen door te brengen. Eergisteren de kosten van een motorbike gedeeld met Laifine, een Francaise met Egyptische roots -het oude dorp verkend op de heuvel en heel wat verborgen en schilderachtige plaatjes ontdekt, Wat Mae Yen bezocht op de top v/d berg en ons vergaapt aan adembenemende en bizarre muurschilderijen en natuurlijk bloemen, kaarsen en wierook geofferd aan Buddha, de warmwaterbronnen bezocht en even ontspannen in een natuurlijke poel en een aankomende storm met razende winden op het nippertje ontlopen op de kliffen van Pai Canyon.

Zo... oef.. dat staat er weer op Op dit moment ben ik terug in Chiang Mai en heb nog een paar daagjes Sukhothai op het menu voor ik terug naar Bangkok vertrek en Cambodja! Hopelijk kan ik voordien ook nog de "drijvende markt" bezoeken..

Tot schrijfs!
b

• Julie's Guesthouse - 7/1 Soi 5, Phrapokklao, Chiang Mai - http://www.julieguesthouse.com
• CharCoa - delicious foods and deserts - 4 Soi1 Sriphum Rd, Chiand Mai
• Saija Massage - 69/1 Radchapakinai Rd, Chiang Mai
• PuraVida Resort - met prachtige vijvers en orangerie - 65 Moo3, Tambon Viengnour, Pai - http://www.puravidapai.com
• Baan Pai Village & Riverside GH - cheap and clean riverside! - 0066(0)53698152 - http://www.baanpaivillage.com - Pai
• Check out Rider Coctail Bar, Buffalo Bar (Live Music) and Beebop Club at Pai!

Pai en Mae Hong Son remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Nog eens een lang verwachte update vanuit Thailand. Na Kanchanaburi dus in Ayutthaya terechtgekomen; een middelgrote stad op een tweetal uur rijden van Bangkok. Ayuthaya was lang de hoofdstad van het toenmalige koninkrijk van Siam. In de 14e en 15e eeuw was het een van de grootste steden in Azie (+-1 miljoen inwoners). Een prachtige stad temidden van een machtig rijk dat openstond voor kunst, cultuur en handel met de hele wereld. Handelsposten en gemeenschapppen werden toegelaten buiten de stadsmuren en men vindt nu nog altijd veel sporen van Chinese, Perzische, Japanse, Indische, Franse, Portugese en zelfs Hollandse aanwezigheid. Het hof van koning Narai (17e E) onderhield hechte banden met het Frankrijk onder Lodewijk XIV, wiens ambassadeurs de grootte, rijkdom en pracht van de stad vergeleken met die van Parijs!

In die tijd moet Aytthaya een indrukwekkend beeld geweest zijn voor iedere reiziger.. een immense versterkte stad doorspekt van met goud bedekte pagode's, imposante forten, enorme Khmer tempelcomplexen en talrijke kanalen waarop het een aan- en afvaren was van een bont pluimage aan handelsboten. Een centrum van handel tussen Oost en West. De rijkdom van Ayutthaya was legendarisch, een metershoog Buddha-beeld in massief goud was daar toonbeeld van. Aan dat alles kwam een eind in 1767, toen het Birmaanse leger de stad na een vierjaar-durend beleg innam en volledig in de as legde en haar rijkdom meenam naar Birma.. de koning verhuisde zijn hoofdstad naar wat nu Bangkok is. De ruines van de oude binnenstad zijn nu erkend als een UNESCO World Heritage Site.

Zo dat even als een geschiedkundige achtergrond bij Aytthaya. Mijn bezoek aan Aythaya kan dus vlot omschreven worden als een 5-dagen durend ruine en tempel bezoek; zowel op fiets als TukTuk als per boot de kanalen afvarend, zowel overdag als 's avonds wanneer de stad prachtig verlicht is..

Af en toe kon ik nog de splendeur van de oude hoofdstad ervaren; vooral als ik -bij toeval en geluk- me plots alleen bevond tussen de oneindig-lijkende ruines van tempelmuren en -zuilen.. prachtig! Mijn dagen bestonden uit 's morgens lekker uitslapen in het guesthouse, een stevig ontbijt nemen om dan de stad in te duiken op zoek naar weer een afgelegen stukje ruine..

Dan na een stoffige en hete dag een verfrissende douche, lekker eten en dan 's avonds nr de locale bar. In Ayutthaya heb je 2 schitterende bars naast elkaar.. de 'Moonbar' en de 'Jazzbar'. Beide bieden elke avond live-optredens aan van bijzonder goede kwaliteit. In de Jazzbar is het lekker gezellig loungen met rustige jazz op de achtergrond (stijl Dambert) en de Moonbar is voor het rockpubliek met verschillende rockstijlen, singer-songwriters, Thaise rock, folkrock.. en op het eind vd avond kan iedereen die een instrument bespeelt meejammen! Ik heb me dan ook maar een aantal keer op het podium gewaagd...dikke fun -de fotos daarvan hopelijk binnenkort in mn mailbox!!

De mensen van Moonbar zijn bovendien prachtige mensen met wie ik veel plezier beleefd heb. Met Kuk en Gaye -de twee barmeisjes- ben ik een dag naar het buitenverblijf van de koning in Bang Pa-In geweest.. een zalige en magische plek om er een schroeiend hete dag te verdrijven!

Volgende stop: terug het noorden nr Chiang Mai, Pai en Mae Hong Son!!!

Thx to Chai, John, Kaye, Guck, Chop and many others!

• Ayutthaya Guest House, 12/34 Naresuan Soi 1
• Moonbar and Jazzcafe, Naresuan Soi

Ayutthaya remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Hier ben ik weer met de wekelijkse update. Ik heb een schitterende week achter de rug hier in Kanhanaburi. Het weer is verbeterd sinds Koh Chang en Bangkok. sMorgens is het hier nu in de regel fantastisch zomerweer, een drukkende hitte tegen snamiddags dat eindigt in een twee uur-durend onweer om klokslag 3 uur.. De regen zorgt voor afkoeling voor de avond; leuk want zo lig je niet uren zwetend in je bed te draaien (geen airco!).. bijna ideaal weer dus! Kanchanaburi is echt een prachtige en magische streek! Op de eerste dag de 'Bridge on the River Kwai' bezocht, en tegelijk de oorlogskerkhoven en het War Museum hier... indrukwekkend.. De meesten onder jullie (behalve de meiden!?) zullen wel al vd brug gehoord hebben van af door de film. De brug zelf mag dan eigenlijk niet zo impressionant zijn, maar het menselijke verhaal van leed en dood des te meer. Het museum is interessant en zeker een bezoekje waard!

De dag erna was het de hele dag schitterend weer, ideaal om een uitstapje te maken naar een waterval! En wat voor een: Erawan waterval is zonder meer een nationaal symbool geworden. Via schilderachtige rotspartijen op verschillende niveaus komt het helderblauwe en koele water de berg af. Op elk niveau zijn er door de eeuwen heen valbassins uitgeslepen en onstonden er prachtige natuurlijke zwempoelen. Die dag was het toevallig enorm heet (voor de eerste keer verbrandden zelfs mn voorarmen lol); hemels om afkoeling te vinden in het koude water en een boek te lezen terwijl de visjes aan mn tenen kwamen nibbelen. Ik deed de moeite om helemaal tot het 7de en laatste niveau te klimmen (zelfs nog iets hoger.. eigenlijk mocht je er niet meer klimmen mr kon het als ruitenwasser toch niet laten. Doordat het een lange en lastige klim is hebben heel wat toeristen het tegen dan al opgegeven dus kon ik er ongehinderd genieten van een adembenemende rust en natuur... en van een voorbijtrekkende groep fouragerende aapjes!

Na de waterval op zoek naar een grot in de bergen. Met de motorbike tot aan de voet van de berg geraakt; vandaar ging het te voet de trappen op. Halverwege en +- 100m hoger wou ik het al bijna opgeven.. de warmte was bijna ondraaglijk en het zweet liep in gootjes van mn lijf. Toch doorgezet om uitgeput boven te komen. Lachende gezichten van een groepje werkmensen.. de grot was gesloten omwille van werken!! Dan maar effe uitblazen en een kort maar plezierig gesprek met de werkers (vrouwen!).. Een van hen gaat de grot in en verschijnt even later weer met een jongeman.. hij zou me ondanks de werken toch een korte rondleiding geven in de grot.. fantastisch!.. de klim toch niet voor niets gedaan! Phrasat Cave is gigantisch. Tijdens het grootste deel van de tocht in de grot was er geen licht (door de werken) dus in het pikkedonker een weg vinden over de rotsen.. echt benauwelijk mr mn gids liet me geen meter van zn zijde. De totale duisternis werd pas verbroken door het flitsen van mn camera lol.. Moe maar voldaan, en verfrist! terug in de drukkende hitte van de bovenwereld terechtgekomen ...

... In Thailand kun je ervan op aan dat wanneer het enorm heet en drukkend is, er zeker natte gevolgen zullen zijn. Ik was nog maar net terug in de jeugdherberg of het begon hevig te onweren. De regen bleef het grootste deel van de dag nadien. Gelukkig is de 'Jolly Frog' een zeer gezellige herberg waar de cellen uitkomen op een soort van gezamenlijke patio waar iedereen gezellig zit te praten en pintjes zit te drinken. Leuke verhalen gehoord en toffe mensen ontmoet! Een ander voordeel van zo'n snipperdag 'socialising' is dat je de dag nadien met een groepje kunt afspreken om Wat Pha Luang Ta Bua te gaan bezoeken en de kosten te delen van de motorbike en de 'naft'. Wat Pha Luang Ta Bua is vooral bekend onder de naam Tiger Temple. Enkele jaren geleden brachten dorpelingen een tijgerweesje naar de tempel. Ze hadden het diertje gevonden in de jungle en wisten niet wat ermee aan te vangen. Abt Pra Acham besloot om het diertje op te vangen in het klooster.. het begin van de tijgertempel. Ondertussen zijn er al een kleine 20 tijgers in de tempel; een deel gevonden in de jungle; ziek, wees of gewond door stropers.. een ander deel geboren in de tempel. Het is de bedoeling om de puppies die in het klooster worden geboren zo op te voeden dat ze terug in het wild kunnen worden geplaatst. Het gedeelte vh klooster waar ze dat willen doen -een soort groot tijgereiland- is spijtig genoeg nog altijd in aanbouw dus voorlopig worden alle puppies tam en zullen voor de rest van hun dagen in de tempel blijven. Ze krijgen een dieet van gekookt kippevlees en katteneten.. dus nooit rood vlees! Tijdens de dag zijn de tijgers door de hitte heel mak en slaperig; toeristen worden dan tot bij de tijgers gelaten.

Onder constante begeleiding vd verzorgers kun je ze ook effectief aanraken en strelen! Toch waren er van ons groepje toch 2 (mannen!) die niet tot bij de tijgers durfden. Het zijn gigantische en afschrikwekkende beesten. Je voelt je heel erg klein naast zo'n dier.. respect is aan de orde. De tijgers worden goed verzorgt in de tempel en zagen er gelukkig uit. Er zijn geruchten dat de tijgers kalmeermiddelen zouden krijgen om ze mak en slaperig te maken voor de toeristen, maar ik betwijfel dat. De dieren hebben respect voor de abt die ze als hun leider beschouwen en krijgen alles wat hun hartje verlangt..

Gisterenmorgen dan nog even geprofiteerd van de motorbike alvorens hem terug te brengen en naar Wat Tham Sua and Wat Tham Khao Noi gereden. Dit moeten nu enkele van mijn favoriete tempels in Thailand zijn.. gewoonweg adembenemend! Bovendien was ik er helemaal alleen (met enkel biddende Thai)! Het complex is gebouwd op een heuvel en bestaat uit een Chinese toren, een buddhistische toren en een gigantische zittende Buddha. Vanuit de tempels krijg je ook een schitterend zicht op de Kwai en Meklong rivieren en de immense rijstvlaktes van de Centrale Vlakte met in de verte Kanchanaburi. Ik kon er moeiteloos enkele uren spenderen om me om elke hoek te vergapen aan menselijke en natuurlijke pracht..

Voor de rest is Kanchanaburi vooral genieten van de natuur. Met de motorbike kun je eindeloos rondrijden in de omgeving. Saai wordt het landschap nooit: met eindeloze vlaktes van rijst- en suikerrietvelden, afgelijnd door grillige rots- en bergformaties aan de horizon en doorspekt met de talloze ranke silhouetten van eeuwenoude tempels. Vergapen aan enorme waterbuffels die van hun parasieten verlost worden door kleine witte reigers. Tientallen ooievaars doorkruisen het luchtruim. Fazanten, babbelaars, vinken, bijeneters, bonte spechten, vlaamse gaaien en kanaries kwibbelen over het luidste lied. Gegidst door goudkleurige libbeles paden ontdekken en terechtkomen in een levend bad van wervelende vlinders. Dit is natuur op zn best en wie de tijd neemt om van de begaande paden af te wijken wordt er zeker voor beloond!

Guesthouse 'Jolly Frog' - 28 soi China, River Kwai Road -
0066(0)34514579 - www.jollyforg.net

Kanchanaburi remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

De eerste vier dagen verbleef ik op Kai Bae Beach; ook veel Thaise mensen verkiezen dat strand om er een paar dagen te verblijven.. het is er heel relaxed en er heerst een toffe gezapige vakantiesfeer, het zand is wit en proper en het water blauw. Ik vond er een bungalow op het strand voor maar 200 baht (kleine 5 euro)! Een paar dagen van luieren en slaap deed me goed. Het weer was ook fantastisch: niet te warm maar toch heerlijke zon. John, Chomchai en Pai leren kennen; ze verbleven in hetzelfde resort (Siam Holiday). Werken allemaal in de horeca op of bij Koh Chang en hadden dus maandag en dinsdag vrij. Ze vonden het allemaal super dat ik al een (klein) woordje Thais spreek. sAvonds lag ik nog mr pas in bed of er stopte een jeep vr m'n bungalow; John om te vragen of ik mee ging nr een Thais feest.. superleuk! Karaoke en lekker eten.. alles erop en eraan lol!

Daags nadien op pad met de motorbike om het eiland te verkennen.. ik had gehoord van een heel afgelegen strand waar bijna geen kat komt mr waar het nr het schijnt zalig is om te vertoeven: Long Beach. Ik op zoek en niet vinden. Dan in een vissersdorpje een piepklein restaurantje binnengestapt dat uitgebaat wordt door een Duitser, Ulli, en zijn Thaise vrouw. Hij heeft gewoon een half uur meegereden helemaal tot Long Beach; en dat op een heel slechte weg die nog niet afgewerkt is en waarvan er hele stukken gewoon weggespoeld zijn door de moesson vorig jaar... Mensen doen hier graag een extra moeite!

De dag erna dan nr Long Beach verhuisd waar ik tot gisteren bleef. Alleen het weer zat de laatste dagen wat tegen; het lijkt er meer en meer op dat het regenseizoen dit jaar iets te vroeg begint (normaal pas vanaf juni). Maar door de afzondering v Long Beach, viel het eigenlijk wel mee; het had iets onwezenlijks. Gelukkig is het strand er breed en ongerept en ondanks de regen was het zeewater toch warm! Het Treehouse heeft geen lopend water en een kleine generator die enkel tussen 6 en 12u savonds wat lampjes doet branden.. geen stopcontacten.. dus geen gsm en mp3 want kun je niet opladen, geen pc's of internet.. Ik had er een hut die praktisch boven het water stond (op palen). Eigenlijk kon ik er enkel slapen, lezen, wat schrijven en gitaar spelen.. en natuurlijk veel praten met allerlei mensen in allerlei talen! Op het laatste kende ik iedereen die er verbleef... een achttal mensen in totaal. Gisterenavond er in geslaagd om met het vochtige hout een kampvuur te maken en met iedereen op Long Beach, inclusief personeel, een machtig strandfeest gehouden.. een mooi afscheid van het strand en van Koh Chang.

• Thx to John, Chomchai & friends, the lovely people at Treehouse Resort- Long Beach, Nadia, Denise & Stefan, Maguelonne, Naam, Jochen and Sierra!
• Siam Holidays, Kai Bae Beach
• Treehouse Resort, Long Beach, 0066(0)818478215, www.tree-house.org

Koh Chang remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Where am I? remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Het is weer een transitdag vandaag.. ik ben gisteravond laat terug in Bangkok aangekomen na een busrit vanuit Chiang Rai van maar liefst 15u! Gelukkig stopte de bus regelmatig om de benen te strekken en iets te eten.. maar toch behoorlijk lastig en vanmorgen er al weer vroeg uit.
Dan naar Koh San Road op zoek naar een degelijk hostel en weer een goeie gevonden. Tis wel een Joods hostel maar proper en goedkoop (geen bugs of kakkerlakken.. want die zitten hier normaal overal). Dus vandaag even tijd maken om mails te bekijken en blog te schrijven.

Ik heb net 5 dagen Chiang Rai achter de rug. De meest noordelijke stad van Thailand. Het ligt middenin de bergen, en is een rustige stad die toch genoeg te bieden heeft om enkele dagen probleemloos te vullen maar het is vooral een goed startpunt om te gaan trekken in de bergen. Het klimaat is ook iets zachter (minder warm). Ik heb bovendien veel geluk gehad dat het nu laagseizoen is en dat ik de gids helemaal voor mij alleen had. Echt leuk want zo kwam ik nog meer in contact met de locale bergstammen, ook gewoon meer tijd voor uitleg en voor eigen tempo (tamelijk hoog.. dus niet wachten op tragere medereizigers) Ook een nacht blijven slapen in 1 vd dorpjes. Echt primitief.. houten hutjes, geen stromend water. Alle water is ofwel regenwater ofwel flessenwater om te drinken. Er is wel electriciteit en wel omdat iedere hut een zonnepaneel ter beschikking heeft en zo in eigen stroom voorziet. Ik veronderstel dat het een vrucht is van een of ander ontwikkelingsproject.

Voor de rest veel natuur gezien, weidse bergslandschappen, vreemde vogels en slangen, watervallen en natuurlijke jacuzzi's bezocht, verloren lopen in bamboewoud, thee- en rijstplantages bewonderd, de tijd verdrijven in lychee en limoenboomgaarden en NIET met de dorpelingen gekaart en opium gerookt maar WEL gezien En de kers op de taart was de lift terug naar huis op een vd onverharde bergpaden, achterop een pickuptruck volgeladen met groenten.. letterlijk tussen de patatten en bananenbladeren Kicken!

Verder goed nieuws.. Mn telefoon werkt weer! Oh ja, en voor wie me ooit es wil bellen (je weet nooit), dit is mijn thai-nummer:
0066(0)857244336 (tgaat dus wel veel geld kosten he lol)
Vergeet niet es ff te gaan kijken op mn webshots album voor meer foto's! Nog es de link:
http://community.webshots.com/user/bram_ramaut

Lagun Krap! (tot later!)

Destination: Ko Chang remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

De dag ervoor Doi Duthep gaan bezoeken. Prachtige tempel gelegen op de berg naast Chiang Mai. Je krijgt er een prachtig zicht over de stad in de vallei. Ik ben ook voor de tweede maal nr Thai Boxen gaan kijken; maar deze keer ook foto's! (Hoewel ik nog steeds niet 100% tevreden ben met de kampen, maar Kate heeft me beloofd om me es mee te nemen nr een 'echte' Thai Box Camp, dus voor Thai waar ook gewed mag worden)...

Savonds dan gaan stappen en paar mensen leren kennen.. Abi, een Turkse student en een paar locale meisjes, waaronder dus ook Kate.
In Chiang Mai kan ik voortaan altijd terecht voor een gratis Thaise massage; ze is lerares massage en is gespecialiseerd in 'strong' massage.. en het is strong hoor amai lol. Zalige pijn

Gisteren dan naar Doi Inthanon National Park. Prachtige berggezichten, aangename temperatuur, schitterende natuur en watervallen bezocht en de mooie Twin Chedi (King's & Queen's) en het afgelegen Meo-bergstamdorpje. Een rustige dag beleefd vol natuur, een welkome afwisseling op de stoffige en hete stad.

Volgende blog dus vanuit Changrai of ergens in de bergen!
Ciao Ragazzi

PS Nog enkele links meegeven voor mensen die in de toekomst nr ChiangMai reizen. Nuttige adressen:

• http://www.royalguesthouse-chiangmai.com (goedkope kamers, met zwembad!)
• Hip Guesthouse: 87/1 Sriphum Road, Chiang Mai, 0066(0)53212618 (iets duurdere kamers mr heel comfortabel)
• The Travel Hub: goedkoop & snel internet + goedkope en goede hiking tours

http://www.travelhubchiangmai.com/

• ChiangMai Hip Magazine: find the coolest places in town!

http://www.cmhipmag.com/

• Be Sure to check out: Warm Up cafe - Khan-Sah bar - Spicey

Nightclub - Mandalay Nightclub - Bubble Nightclub

Op naar Chiang Rai remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

De straten staan effenaf blank vh water dat in het rond vliegt! Alle wapens zijn goed: waterpistolen, emmers, tuinslangen, schuimmachines.. er reden hier zelfs een paar tankwagens rond... hose them down boys! Tis dan maar te hopen dat je gsm, camera, geld en alles wat papier is goed in een plastieken zak zit (liefst een dubbele) want je krijgt alle 10 seconden een emmer over je (mn gsm heeft Sonkran niet overleefd lol). En zo gaat het de hele dag door van zonsop- tot zonsondergang.. 3 dagen lang! En als Farang (westerling) krijg je zelfs een echte 'watervoorkeursbehandeling' Gisteren kreeg ik de kans om mee te rijden op de pickup van de zus v Chompu. Leuk mr toch wel behoorlijk koud soms als er wat harder gereden wordt met die natte kleren aan.

Savonds dan lekker douchen en in Changmai is er tijdens de late uurtjes gelukkig heel wat te beleven. Er is een gigantische 'Night Bazar' en een wandelstraat met prachtige stoffen en kleren, mooie sieraden en natuurlijk honderden eetstalletjes.. Mmm! Je kunt er ook naar het Thaiboxen gaan kijken of naar een Ladyboy-cabaret. (Ladyboys of Gateu zijn omgebouwde jongens, soms zo goed dat je het verschil niet mr kunt zien) Er is een Rooftopbar waar je lekker kunt loungen op het dak met zicht op de stad. Er zijn hier ook veel 'Ladybars' waar je als man geen stap kunt verzetten of je wordt er aangeboden om een spelletje pool te spelen met 1 vd meisjes. (Addertje onder het gras: het dure drankje trakteren). Er zijn ook nog vele gewone trendy bars: dit is echt decadent vakantie ervaren! Moet kunnen...
Oh ja.. de Thai hebben nogal een vreemde manier v uitgaan. Het wordt als groepje geacht om een tafeltje te hebben waar er dan kan rondgezeten en gedanst worden (een dansvloer bestaat er meestal niet; je beweegt maar wat in de benepen ruimte rond de tafel). Nu, de Thai willen dan weer allemaal naar die ene hippe tent waar alle andere Thai naartoe gaan.. dus moet je er al voor 8uur zijn want anders heb je gegarandeerd geen tafeltje meer. De tafel moet ook altijd bewaakt worden, want ramp als de tafel plotseling door iemand anders bezet wordt lol! Het is allemaal wat droogjes en mensen zijn eigenlijk enkel geinteresseerd om te posen... zien en gezien worden, daar gaat het om. Allemaal een beetje kil als je het mij vraagt. Maar goed.
Ik ben eergisteren op Sonkran-dag ook speciaal om 6u uit mn bed gekropen om er tijdens de vroege uurtjes een mand met eten aan de monniken in de tempel aan te bieden. Men zegt dat je dat toch op zn minst 1x moet hebben gedaan als je in Thailand verblijft! En een zegen v zo'n monnik kan nooit kwaad! De Buddhistische monniken mogen geen enkel privaat bezit hebben, dus ook geen eten of drinken; hiervoor zijn ze aangewezen op de dorpelingen. Elke Thaise man is bovendien verplicht om tenminste een paar maand monnik te zijn. Het is dus een soort dienstplicht (bovenop de verplichte legerdienst!).

Vanaf nu gaat het weer meer de avontuurlijke kant uit met trekkingtrips naar Doi Suthep, Doi Inthanon National Park, Chang Rai en The Golden Triangle en Pai. Tussendoor probeer ik ook enkele dagen kookles te volgen hier in de omgeving (Chang Mai staat bekend om zn goede kookscholen). Ik heb ook contact kunnen leggen met een Engelse gast die hier een eindje verder woont bij wie ik eventueel kan blijven logeren, msschn kan ik zijn huis als uitvalsbasis gebruiken om de tochten te maken!? Meer daarover in mn volgende blog! Fotos worden zo snel mogelijk upgeload!

Sonkran was nat en mooi remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Vanaf nu zullen dus al mn fotookes op deze site staan (gewoon ff klikken op de link of copy/paste op internetexplorer):

http://community.webshots.com/user/bram_ramaut

Veel kijkplezier!

Fotoalbum online! remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Ik ben er weer met een nieuwe update! Op dit moment ben ik in Chang Mai aangekomen om hier het Sonkran festival mee te vieren. Sonkran is het Thaise Nieuwjaar en dan komt iedereen op straat uitgerust met emmers en waterpistool om te schieten op alles wat beweegt... bottom line: je word kliedernat en hopelijk zit je fototoestel in een plastic zakje Gisterenavond om 6u de nachttrein genomen; savonds in een superhectische en zwoele restauratiewagon pintjes zitten drinken met een Brits koppeltje met op de achtergrond keiluide Thaimuziek lol.. Singha (uitspreken 'sing') is het locale Thaise bier en is best lekker. Vannacht wel nie te veel kunnen slapen want er lagen 2 heel luide snurkers aan de andere kant van mijn bed.. oordopjes ingestoken maar kwam er toch nog door Enfin vanmorgen om 8u aangekomen in Chang Mai en een leuk hostel gevonden (met zwembad!) nie te duur en nie te ver van tstad!

Uiteindelijk heb ik dus 5 dagen doorgebracht in Bangkok en ik kijk er al naar uit om er terug naar toe te gaan. Bangkok is een enorme stad met een bruisende sfeer en vriendelijke mensen, zoveel te ontdekken en te doen.. je zou er enkele weken voor nodig hebben vrees ik.. Ik heb natuurlijk ook veel te danken aan mijn gastvrouw Chompu met wie ik een zalige tijd beleefd heb. Ik ga nog even af wat we zoal gedaan hebben na mijn laatste blogverslag...

Daags nadat we Ancient City bezochten, zijn we naar de Chatuchamarkt gegaan. Een echt doolhof van wel duizenden stalletjes en kraampjes. Hier kun je zonder gids letterlijk in verdwalen.. Als je er op het vlak van planten, dieren, huisdecoratie, kunst, eten, en vooral kleren en schoenen niet vind wat je zoekt, is er grote kans dat het gewoon niet bestaat in Thailand (a girls' paradise!?). We zagen er ook aquariums en terrariums met allerhande tropische vissen, kikkers, leguanen, schorpioenen, slangen, etc (ooit gehoord van Koreaanse vechtvissen?) (Filip hier zou je echt in je sas geweest zijn We zagen er hanengevechten mr daar heb ik uit morele overwegingen dan toch geen fotos van willen maken..
sAvonds ben ik dan es alleen nr Si Lom geweest en het beruchte Red Lights District. Ik kwam er geen meter vooruit zonder dat iemand me kaartjes aanbood vr 'sex-dvd' of 'pingpongshow', er werd ook met menus gezwaaid van te kiezen standjes lol. Dan maar rust zoeken in een vd vele massagesalons waar ik een echte Thaise massage onderging... zalig!

De volgende dag (met opgeladen fototoestel jeeei!) de verplichte toeristische attracties bezocht. Eerst met de TukTuk (zie foto) naar Grand Palace en Wat Po, het koninklijke paleis en aangrenzende tempelcomplex (zie foto) met prachtige tuinen en schitterende murals die het verhaal v Ramanendra afbeelden. Ook de tempel vd Emerald Buddha bezocht; een beeldje van zo'n 60cm hoog v massief jade.. geen fotos daarvan want dat is niet toegelaten! De Emerald Buddha is het heiligste Buddhabeeld in Thailand. Daarna nr Wat Cheang (Tempel of Dawn) waar we de gigantische liggende (stervende) Buddha konden zien. De prachtige dag afgesloten met een 'candle light dinner' op een cruise op de Chao Praya met zicht op de skyline van Bangkok by night!
(ps het is net na dit etentje -!met een Westerse keuken!- dat mn maag vr de eerste keer protesteerde.. (met een motilium instant was dat euvel gelukkig snel verholpen) Totdantoe waren we nr een van de vele straatstalletjes geweest om te eten waar alles ter plaatse in de wok bereid wordt.. zo zie je maar dat wat wij hygienisch vinden, het misschien niet altijd is!) En voor wie zich afvraagt hoe sprinkhanen smaken: ik vind dat je ze kunt vergelijken met chips.. zowel qua structuur (knapperig) als van smaak (zouterig). Tip: je mag ze wel niet gaan bestuderen want dan daalt de eetlust zienderogen haha!!

Eergisteren heb ik dan Chinatown bezocht. Een drukte van jewelste in vuile en donkere steegjes met allerlei exotische waren. En savonds zijn Chompu en ik -je raad het nooit- gaan schaatsen!! Op de vijfde verdieping van het WTC is er een piste en aangezien Chompu nog nooit had geschaatst, vond ik het hoog tijd dat ze het nu toch wel es leerde lol.. Het leuke was dat er door de warmte een laagje water op het ijs lag, dus als we vielen waren we meteen kleddernat hehe! Daarna Sukiyaki gegeten.. in het midden een kom kokende bouillon en dan maar vleesjes en groentjes inwerpen.. yummi! Het was gisteren trouwens ook koningsdag. Thai zijn heeeeel koningsgezind. En de week voor Sonkran dragen de mensen op iedere dag een andere kleur om hun koning te herdenken. Gisteren liep iedereen in het geel rond.. Je mag hier ook zeker nooit de dynastie bekritiseren want dan beland je onverbiddelijk achter tralies; zelfs toeristen! De koning is hier echt heilig! (YouTube is hier trouwens vh net gehaald omdat er een filmpje opstaat waarin er gespot werd met het Thaise koningshuis!) De avond afgesloten in de hippe uitgaansbuurt RCA waar immense hiphop en trance tenten afgewisseld worden met trendy lounge bars.. enkel voor toeristen en welgestelde Thai want: duur! Gisteren dan een gat in de dag geslapen en niet veel uitgestoken hehe..

Dat was het dan weer voorlopig.. Ik probeer zo snel mogelijk de volledige fotoreeks op picasaweb te zetten maar dan moet ik eerst nog ff mijn cameratje herladen! Tot de volgende blog!!
b

Chang Mai & Sonkran remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

ik ben ondertussen 2 dagen in bangkok en tvalt reuzegoed mee (het typen hier valt wel soms nie zo mee want ze hebben hier qwerty toetsenborden ma ik probeer mn best heel veel geluk gehad met het couchsurfingproject hier en om chompu, mijn gastvrouw te mogen ontmoeten. toen ik landde volstond het om ff te bellen nr haar gsm nummer en voor ik het wist was ik al geinstalleerd in haar appartementje. dat was gisterenmorgen. het eerste wat me meteen opviel was de extreme hitte (zelf de thai beginnen nu stilletjesaan te klagen erover want ze blijft maar duren hehe) gelukkig is er in chompus kamer airco dus geen last daarvan savonds!

gisterenavond eerst naar Khao San Road geweest in het stadscentrum.. je kunt het gerust voorstellen als een exotische overpoort in het kwadraat.. een transitcentrum voor westerse backpackers op zoek nr een goedkope slaapplaats; een straat/wijk vol met allerlei bars, cafes, cabaretbars en een kakafonie van straatventers.. aromas en sfeer opsnuiven.. zalig!!
om daar te geraken was het trouwens al een heel avontuur geweest: eerst met de 'Motortaxi' als een gek door het chaotische verkeer razen naar de pier en dan met de 'Watertaxi' -met een oorverdovend lawaai en een waanwinnige snelheid- de Chao Praya rivier af! dikke leute haha

er was gisteravond bij toeval ook een samenkomst van CS leden. we zijn er naartoegegaan en serieus blijven plakken; tot rond 4uur vannacht (gelukkig is het vandaag nationale koningsdag vr de thai dus conge vr chompu). heel wat toffe jonge reizigers ontmoet, weer wat kennis rijker en inspiratie!!

vanmorgen hadden we weer afgesproken met enkele CS leden om Ancient City te gaan bezoeken op Sukuhmvit Road en dat om 7u smorgens!!! van een korte nacht gesproken. nu, tegen dat iedereen op de afspraak was het toch inmiddels al 10u maar das toch nog voldoende om de grote hitte voor te blijven (na de middag wordt het hier algauw een zinderende 37C). Ancient City is een groot park (zo'n 300ha) waar ze allerlei oude historische gebouwen en pagode's hebben neergeplant.. sommige gewoon stuk voor stuk afgebroken en daar terug opgebouwd, andere zijn gewoon replica's.. eigenlijk kun je het een beetje vergelijken met ons bokrijk.. een groot openluchtmuseum waar misschien niet alles even authentiek is maar ons wel in een prachtige omgeving een soort van totaalbeeld gunde op de thaise historische cultuur.

na een vermoeiende busrit, zitten we nu dus weer thuis en heb ik even tijd om op chompus laptop mijn blog aan te vullen. foto's kan ik er spijtig genoeg nog nie bijsteken. het plan was om allereerst een digitale camera te kopen maar ik heb er gewoon nog geen tijd voor gehad! dat zal het eerste werk voor morgen zijn; want daarna ga ik verschillende tempels bezoeken en wil ik zeker fotos kunnen maken!

ziezo kvind dak serieus mijn best heb gedaan om mijn blog hier aan te vullen.. nu ja, er is immers inspiratie genoeg tot gauw bloggers!

groeten
b

Hallo Iedereen remains copyright of the author BramRamaut, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs