A Travellerspoint blog

By this Author: BramRamaut

Bangkok en Damnoen Sadouak

The final stage

semi-overcast 29 °C
View Thailand 2007 on BramRamaut's travel map.

Hallo bloggers!!

Het is vandaag donderdag 6 september en vannacht om 2u moet ik het vliegtuig in naar Amsterdam. Met de nadruk op 'moet' want ik ben het reizen zo gewend geraakt dat het een afkicken zal worden in Belgie. Ik wou dat dit eeuwig kon blijven duren, maar het sprookje stopt hier en nu voor mij. Mocht ik ooit euromillions winnen of op een andere manier stinkend rijk worden, dan weet ik nu al wat ik zal doen met mijn geld;) De reismicrobe heeft me goed beet en ik ga alleszins proberen om zo snel mogelijk opnieuw te vertrekken -al weet ik zeker dat het voor een veel kortere periode zal moeten zijn... maar das ook nog altijd leuk!

damnone_sedouak_001.jpg

Na het schitterende Laos (ik raad iedereen aan om er zo vlug mogelijk naartoe te gaan nu het land nog authentiek is en onaangetast door het massatoerisme) terug naar Thailand om de laatste etappe van mijn reis aan te vatten. Een paar daagjes in Chiang Mai om uit te rusten van de intense en vermoeiende Gibbon Experience en dan naar Bangkok om zo snel mogelijk een vlucht naar huis te boeken. Dat 'zo snel mogelijk' bleek echter niet zo gemakkelijk te zijn en draaide uit op een week. Gelukkig ken ik hier ondertussen wel al enkele mensen die me graag overal meenemen.. en ten slotte is Bangkok NOOIT saai:) Het ging naar Sukhumvit, het hartje van Bangkok, waar Chris me gidste op een nachtelijke rondleiding tussen de 'rooie lampen' van de Gogo-bars; of met Kin naar de avondmarkt van Silom en het prachtige zicht op Bangkok by night vanop de Banyan Tree Tower. Kun nam me een dagje uit op shoppen in MBK en naar de 'floating market' van Damnoen Sadoeak. Tussendoor was er plaats voor een museumbezoekje of zelfs een namiddag luieren in het Lumpini park met zicht op een zonovergoten skyline. Ach Bangkok... Ach Thailand... Ach Azie... ik ga jullie missen...

damnone_sedouak_004.jpgdamnone_sedouak_016.jpgdamnone_sedouak_010.jpgdamnone_sedouak_018.jpg

Zo dat was het dan voor mijn laatste blog... de foto's staan nog altijd online op http://community.webshots.com/user/bram_ramaut.

Tot binnenkort iedereen en bedankt voor de vele positieve reacties!!!! Tot op een volgende reis!!! Sabaidiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! :):):):):):)

Vele groetjes
b

Posted by BramRamaut 22:28 Archived in Thailand Comments (4)

Luang Prabang en Huay Xai

Wafels en gibbons

semi-overcast 30 °C
View Thailand 2007 on BramRamaut's travel map.

Hallo bloggers!

Luang_Prabang_001.jpgLuang_Prabang_002.jpg

In het centraal massief van Laos ligt er een fabelachtige stad waarvan het centrum werd verkozen als werelderfgoed. Luang Prabang was lang de hoofdstad van Laos (tot de Fransen die naar Vientiane verplaatsten) en de bevolking bestaat uit een mengelmoes van allerlei Thai en Lao minderheidsgroepen, mensen van de bergstammen, Vietnamezen en Chinesen, laaglanders en natuurlijk de gewoonlijke groepen van Westerse toeristen. De Mekong meandert zich rond de stad waardoor de binnenstad op een schiereiland ligt. In het midden is er een helling met daarbovenop de tempel van Wat Phu Si. Net zoals in Brugge is het aangenaam vertoeven in de steegjes van de oude stad. Er is een mooie avondmarkt met rijke zijdewaren en zoete lekkernijen. Overal staan rustiek vervallen tempels als testament van een rijke geschiedenis. In de straten wandelen hier en daar monikken rond in hun saffraankleurige gewaden. Vanaf de slopen rond Wat Phu Si kun je 's avonds de groene heuvels rond de stad in goud zien veranderen wanneer de zon in Mekong zakt. Verder valt het Nationaal Museum te bewonderen dat ooit dienst deed als woonst voor de koninklijke familie (tot die geliquideerd werd eind jaren '70 door het communistische regime).

Luang_Prabang_006.jpgLuang_Prabang_005.jpg

Zoals overal in Zuid-Oost Azie komt het leven hier vroeg op gang. In deze bergachtige streek koelt het 's nachts behoorlijk af waardoor er tussen 5 en 10u een aangename temperatuur heerst. Dit zijn de drukste uren van de stad. Na 10u vertraagt het ritme onder een loodzware zon en blijft iedereen zoveel mogelijk binnen tot rond een uur of vier in de namiddag. Daarna beschermt de schaduw van Wat Phu Si de stad en komt het nachtleven stilaan op gang. Als je vroeg genoeg opstaat (rond 5u) kun je 's morgens getuige zijn van hoe de dorpelingen de almen van de monikken vullen met rijst en wat groenten en fruit. Even buiten de stad is er een spectaculaire waterval met verschillende niveau's die de vergelijking met de fameuze watervallen van Erawan in Thailand gemakkelijk kan doorstaan. Kuang Si is zelfs iets mooier dankzij een prachtig park met zwempoelen en natuurlijke jacuzzi en een conservatieproject voor Aziatische beren aan de voet. Kortom, Luang Prabang is een schitterende plaats; een kans voor alle backpackers in Laos om even uit te blazen en een offer te brengen in een van de vele tempels...

Luang_Prabang_003.jpgLuang_Prabang_004.jpg

Na een paar daagjes van heerlijk genieten en uitrusten was ik klaar voor weer wat actie. Ik schreef me in voor de Gibbon Experience; een driedaagse trektocht doorheen het regenwoud. Na een helse nachtbusrit van 16 uur (inclusief dronken en zingende chauffeurs op een overdosis M-150 -de plaatselijke RedBull- een nogal duistere controle van politie-officieren en even daarna van gewapende bergbewoners, een 4-tal uren zwaar pokeren met een Amerikaan en Israeli in het schijnsel van een zaklamp, een dolle rit tegen onwaarschijnlijke snelheid in de haarspeldbochten van het hoogste bergmassief in Laos, een lekke band en absoluut geen slaap!) kwam ik uitgeput maar ongeschonden aan in Huay Xai aan de Mekong, de thuisbasis van het Gibbon project en poort naar Thailand. Al maanden keek ik uit naar deze tocht en naar wat een van de hoogtepunten en mooie aflsuiter zou worden van mijn reis... Wie beslist om deel te nemen aan het project gaat op zoek in het hart van de jungle in Noordwest Laos naar de schuwe zwarte gibbon, die tot voor kort als uitgestorven werd beschouwd. Wij kregen er uiteindelijk geen te zien (waarschijnlijk door het slechte weer) maar de 150 dollar om te mogen deelnemen beschouw ik toch als de best bestede van mijn reis. De driedaagse hike (inclusief eten en onderdak in boomhutten) was daarmee een van mijn duurste ondernemingen hier. Gelukkig gaat het geld rechtstreeks naar de bescherming van het woud en de dieren (Animo, de organisatie achter het Gibbon project, stelt een 200-tal personeelsleden te werk waaronder 40 boswachters die illegale houtkap en stroperij bestrijden). Dit is een mooi staaltje van ecotoerisme en zo droeg ik ook een steentje bij tot de conservering van dit brokje ongerepte natuur!:) Een must voor iedereen die begaan is met het lot van de regenwouden op onze planeet. Dit is het relaas van een schitterend avontuur...

Gibbon_Experience_033.jpg

Vrijdag 24/8/2007
7u: Op het kantoor van Animo maak ik kennis met de vijf andere leden van de expeditie... Joost en Marjolein, een Nederlands paar uit Rotterdam; Cory en Scott, twee Australische vrienden en Toby, een jonge Engelse medi-student, avonturier en levensgenieter. We bekijken ook een video die ons uitlegt wat de gevaren zijn en hoe veilig de zipkabels te gebruiken tussen de verschillende boomhutten.
8u30: In de Landrover gaat het 2 uur naar Don Chai, het dorp waar het pad naar de jungle begint. We passeren adembenemende berglandschappen en wisselen nog wat schuw de eerste grappen en reisverhalen uit.
9u30: Onze Landrover komt vast te zitten in een van de enorme geulen. Met vereende krachten, wat graafwerk en heel wat geduw (waarbij Scott en Cory een modderdouche kregen) krijgen we de jeep weer vlot. Het begint stilaan door te dringen.. dit wordt geen wandelingetje in het park!
10u30: Het pad is onbereidbaar geworden. We moeten te voet verder tot aan het primitieve dorp aan de rand van het woud.
12u: We komen aan in het dorp waar we een korte lunchpauze houden. We maken kennis met onze gidsen: Ponmai, Ping en Keo. Ik beslis om mijn sneakers uit te trekken en blootsvoets verder te gaan (mijn schoenen hadden alle grip en nut verloren in de enkeldiepe modder).
14u: Na een korte stop in het hoofdkwartier van de boswachters (waar een aapje constant in onze rugzakken probeerde te geraken en waar een beerweesje de T-shirt van Toby vernielde) komen we aan in Treehouse 1 waar we de nacht zullen doorbrengen. Het heeft de hele weg pijpestelen geregend en iedereen is te moe en doorweekt om de ziplines te gaan verkennen. We blijven gezellig keuvelen in de boomhut met een kop koffie Lao of thee. Even later brengen ze ons avondmaal die we op een gaspit kunnen opwarmen. De boomhut heeft 3 niveau's en is uitgerust met een badkamer met douche, lavabo en toilet, een living met keukenhoek en twee slaapniveau's met matrassen en muskietennetten. 's Avonds spelen we Yahtzee (dankzij de Joost en Marjolein) en vertellen horrorverhalen. Tijdens een van die verhalen breekt er plots een oorverdovend gedonder los en schudt de hele boom. Rond ons horen we het water vanop de bladeren van de bomen naar beneden klateren en het woud is ineens muisstil. Een aardbeving - achteraf blijkt dit regelmatige kost te zijn... Iedereen is goed verschoten, maar even later gaat het er weer gemoedelijk aan toe. We kruipen uitgeput vroeg onder de wol. 's Nachts wordt iedereen geregeld wakker door vreemde dierengeluiden in en rond de boomhut.

Gibbon_Experience_014.jpgGibbon_Experience_027.jpg

Zaterdag 25/8/2007
7u: De gidsen maken ons wakker. Normaal was het voorzien dat we rond 5u gingen opstaan om de zingende gibbons te gaan zoeken maar door het slechte weer kruipen ook de apen liever weg in hun droge nest. Het had dus geen zin om door de zware regen te gaan trekken.
10u: Na een deugddoende maaltijd stopt het met regenen en begint het wat op te klaren. De gidsen vertellen ons dat we vandaag helemaal naar de laatste boomhut zullen trekken. Het wordt een tocht van 5 uur door het woud. Tijdens de tocht maken we geregeld gebruik van spectaculaire ziplines die gespannen werden aan weerszijden van een vallei. Zippen is de veiligste en snelste manier om zich te verplaatsen door de kruin van het regenwoud, maar is bovenal een fantastische adrenaline-vlucht! YOOHOOOO!! Wanneer we niet zippen moeten we te voet door diepe modderpoelen vol met bloedzuigers. In elke boomhut houden we halt om even uit te blazen en de bloedzuigers uit onze schoenen en van onze benen te halen. Onderweg zien we heel wat vogels en vreemde insecten en wandelen we onder gigantische ficusmamoeten. Het is prachtig om te zien wat voor een veelheid aan bizarre fauna en flora het woud herbergt.
15u: We komen aan in Treehouse 5 waar we eerst een lekkere maaltijd geserveerd krijgen. Daarna is er nog tijd om wat vrij rond te zippen. Eerst is er geen water maar in de late namiddag slagen de gidsen erin om het water in de douche en lavabo's te krijgen. 's Avonds krijgen we toestemming van de gidsen om een rondje te zippen in het donker (normaal verboden). Na een goede douche spelen we 'Bazooka', een Afrikaans spel met dobbelstenen. Na veel lachen kruipen we weer vroeg onder de veren.

Gibbon_Experience_046.jpgGibbon_Experience_037.jpgGibbon_Experience_042.jpg

Zondag 26/8/2007
8u: Na het ontbijt maakt iedereen zich klaar om de terugtocht aan te vatten. Dit keer zijn er geen ziplines meer om ons snel ter plaatse te brengen en de gidsen waarschuwen ons dat we een lange en vermoeiende toch voor de boeg hebben!
11u: De eerste etappe is achter de rug. We liepen over bergen, doorheen rivieren en modderpoelen (weer met bloedzuigers) totaan het primitieve dorpje aan de rand van het woud. Er is enkel een korte pauze en wat droge rijst voorzien. Gelukkig had ik voor iedereen een sandwich met zoete geconserveerde melk gemaakt waardoor we toch weer op krachten kunnen komen. Voor ons ligt 5 uur van voortdurend klimmen en dalen onder een brandende zon op het heetst van de dag. Toby, Keo en mezelf vormen de kopgroep en door een strak wandelritme is er al gauw geen spoor meer van de achterliggers.
15u: Toby heeft het beste gehad. Ik heb al een tijdje zijn rugzak van hem overgenomen en draag er dus nu twee. Per overmaat van ramp is er geen drinkwater meer in onze fles en is er nergens schaduw voor de schroeiende zon. Toby heeft zich helemaal geforceerd om het tempo van Keo te kunnen volgen en is opgebrand. Keo en ik moeten ons uiterste best doen om hem telkens 500m vooruit te krijgen
15u30: We komen aan bij een rivier waar we een fris bad kunnen nemen. We wassen de modder en bloedzuigers weg. Toby kikkert er helemaal van op. Vanaf hier is het slechts een korte wandeling meer naar het dorp waar de Landrover op ons wacht.
16u15: De tweede groep met Joost, Marjolein, Cory, Scott en Ping komen aan in het dorp. We hebben samen een deugddoende lunch met een koude pint. Iedereen is stikkapot. De Landrover brengt ons moe, slaperig maar gelukkig terug naar Huay Xai.

Gibbon_Experience_059.jpgGibbon_Experience_062.jpg

De volgende dag gaat het over de grens terug naar Thailand voor de laatste etappe van de reis..

Huay Xai:

  • Gibbon Experience: check http://www.gibbonx.org. Vooraf reserveren!
  • BAP is het beste guesthouse, vriendelijke dame en goedkope bus- en boottickets.

Posted by BramRamaut 00:41 Archived in Laos Comments (3)

Vientiane en Vang Vieng

Van ruimteraketten en tuben

sunny 35 °C
View Thailand 2007 on BramRamaut's travel map.

Dag trouwe bloggers!

Na m'n avontuurlijke tochten op de moto door het bergwoud van Thakek was het hoog tijd voor een ontspannend tussendoortje. Als hoofdstad van Laos is Vientiane een van de snelst groeiende steden van Azie maar toch heerst er nog altijd een rustige en vriendelijke atmosfeer. Het weer is ondertussen compleet omgeslagen.. na 10 dagen van onophoudende regen is het plots weer snikheet. Gelukkig is het aangenaam flaneren tussen de vele terrasjes en noedelstalletjes op de Fa Ngum-esplanade op de oever van de rivier. Vanachter een frisse pint (Beerlao) laat ik mijn ogen en gedachten dwalen naar de overkant van het water.. Thailand.

vientiane1.jpgvientiane2.jpg

Vientiane is een toffe stad om te voet te verkennen; het stratenplan is makkelijk te navigeren en het centrum is niet te groot. Overal staan nog oude koloniale gebouwen en er zijn tientallen en kleine en grotere tempels. Veel Franse auto's uit de jaren '40 en '50 staan hier nog altijd op actief. Alles baadt in een rustieke sfeer want door 30 jaar communisme (tot op vandaag!) lijkt de tijd hier stil te hebben gestaan. Toch schieten renovatiewerken stilaan als paddestoelen uit de grond want na 10 jaar open grenzen en een overheidsbeleid van 'glasnost en perestroika' boomt de economie (en het toerisme) als nooit tevoren..

vientiane3.jpgvientiane4.jpg

Hier en daar vind je een leuke koffiebar (Lao koffie behoort bij de beste van de wereld) met croissants of baguettes. De hoofdattractie is het Wat That Luang, dat met zijn goudkleurige stupa's en koepels veel weg heeft van een bizarre ruimteraket. Thanon Lane Xang is de hoofdader van de stad en wordt ook wel eens de Champs Elysees van Azie genoemd; temeer omdat er aan het uiteinde -zoals bij zijn grote broer in Parijs- een soort overwinningsboog staat. Het Patuxai monument heeft inderdaad veel weg van de Arc de Triomphe maar eens dichterbij verliest het veel schoonheid want het werd helaas nooit helemaal tot in detail afgewerkt. De boog wordt door de locale expats ook soms de 'verticale landingsbaan' genoemd omdat het gebouwd werd met Amerikaans beton dat bestemd was voor de aanleg van een luchthaven. In de stad kom je geregeld groepjes kleurrijk geklede monikken tegen want Vientiane is een belangrijk centrum voor hun Buddhistische opleiding. Voor de rest een prachtige zonsondergang gezien boven een praalbootrace op de Mekong en enkele toffe avonden met Chris, een expat die met zijn vriendin in Bangkok woont en wegens visumverplichtingen een paar dagen in Vientiane verbleef (weer een contact bij in Bkk.. altijd handig voor de uitbreiding van m'n DVD collectie;)!

vangvieng1.jpgvangvieng2.jpg

Na een vijftal dagen uitrusten en genieten van het authentieke Laos in Vientiane, ging het naar het idyllische -maar HEEL toeristische- Vang Vieng. Het dorp nestelde zich tussen de oevers van de Nam Song, een krachtige wildwaterrivier, en de voet van een zandstenen kliffenformatie die tientallen grotten en watervallen verbergt. En hoewel de plaatselijke bevolking vooral bestaat uit horden Amerikaanse en Engelse toeristen was Vang Vieng toch een verplichte stop op mijn weg naar het noorden. Dit sprookjesachtige terrein verkennen is een unieke ervaring. Er zijn boomgaarden doorlopen met kanaaltjes waar heerlijk firs en kristalhelder bronwater in stroomt. Er zijn wilde buffels, pony's en ganzen die zich grazend te goed doen aan het weelderige moessongras. Hier en daar markeert een pagode de ingang naar een grot waar een wakke koelte soelaas brengt voor de middaghitte (het is hier ondertussen weer constant +35C).

vangvieng3.jpgvangvieng4.jpgvangvieng5.jpgvangvieng6.jpg

Aan de mond van de Tham Phu Kham grot is er een laguna waar een oude overhangende boom iedere bezoeker uitnodigt voor een frisse duik in het turkoois blauwe water. In een andere grot zoek je je een weg met de zaklamp door ondiep maar inktzwart en ijskoud water tot je de plaats hebt gevonden waar een Buddhabeeld baadt in het mysterieuze schijnsel van een krevas in het plafond. Een volledige dag werd opgeslorpt door het 'tuben' waarbij je op een binnenband van een tractorwiel de krachtige Nam Song-stroom afdrijft. Op de oevers bouwden enkele mensen geimproviseerde cafe's en staketsels met gigantische schommels van waarop je vanuit een duizelingwekkende hoogte de razende rivier in duikt. Je wordt constant 'gehaakt' en binnengetrokken voor een gratis borrel LaoLao (rijstwijn) en daaropvolgende (betalende) pint en schommelsprong. Het moet niet gezegd dat het tuben een spectaculaire en soms waanzinnige onderneming is (vooral voor de vele dronken Engelsen die geen enkel gevoel voor risico meer in acht nemen). Maar toch een niet te missen en onvergetelijke backpackers ervaring!!

Vientiane:

  • Chindamay Guesthouse: goed prijs-kwaliteit, rustige ligging
  • Makphet restaurant: lekker eten vr een goede zaak (opleiding straatkinderen)
  • Clubben in Don Chan Palace niet te missen!
  • Check out: Bor Peng Yang bar - Samlot Cafe - Half Moon Bar - Fa Ngum Esplanade voor zonsondergang

Vang Vieng:

  • Thavisouk Guesthouse: toffe en heel luxueuze bungalows rond een prachtige tuin voor een kleine prijs! vriendelijk personeel en uitstekend riverside restaurant!! Aanrader!

Posted by BramRamaut 01:37 Archived in Laos Comments (2)

Laos

De eilandjes van Si Phan Don, de tempel van Champasak en de loop van Thakek

overcast 27 °C
View Thailand 2007 on BramRamaut's travel map.

Het is zondagmorgen 12 augustus in Vientiane, Laos, en het beloofd weer een druilerige dag te worden. Bovendien zijn de meeste winkels nu gesloten behalve het internetcafe.. ideaal dus om te webloggen! Ik ben ondertussen al bijna 2 weken in Laos. Na het afscheid van Any in Phnom Penh dan toch uiteindelijk gekozen om de bus te nemen naar het Zuiden van Laos. Vliegen was uiteindelijk veel duurder en ik kon het gewoon niet over m'n hart krijgen om die rustieke en veel minder toeristische regio links te laten liggen. Het uitgespaarde geld en de spectaculaire landschappen maakten de lange rit zeker de moeite waard. Onderweg spannende momenten op de donkere junglepaden in het niemandsland tussen Laos en Cambodja (de grens was al gesloten) en tijdens de oversteek van een opgezwollen Mekong vol zandbanken in een inktzwarte nacht (elk jaar verliezen enkele toeristen gave en goed wanneer hun bootje in aanvaring komt met een object van onbeweegbare aard). Enkele weesgegroetjes later stond ik veilig aan wal in Si Phan Don, Laos. Het was 9u 's avonds en de 15uur-durende reis was goed verlopen...

Si_Phan_Do..kek_010.jpgSi_Phan_Do..kek_018.jpgSi_Phan_Do..kek_005.jpgSi_Phan_Do..kek_026.jpg

Si Phan Don is het magische land van 'de 4.000 eilanden'. In het regenseizoen zet de Mekong hier uit tot een breedte van 14km (het breedste bereik in haar 4350km lange reis van het Tibetaanse hoogplateau naar de Zuid-Chinese Zee)en is doorspekt met honderden (zoniet duizenden als je alle zandbanken meetelt) kleine en grotere eilanden. Sommige zijn een paar vierkante kilometer groot en huisvesten enkele schattige vissers- en boerendorpjes. Na een hectisch Cambodja is deze landelijke omgeving echt een verademing. Het toerisme is hier onlangs op gang gekomen. Hier geen cafe's of disco's, geen warm water en enkel electriciteit tussen 6 en 10 's avonds want daarna kruipt elke eilandbewoner onder de wol. De akkers worden nog altijd met os en span bewerkt en de dorpelingen verwonderen zich nog steeds met een brede lach als ze een 'farang' zien voorbij fietsen. Je hoeft de fiets trouwens niet te sluiten als je besluit om even te wandelen. Hier bestaan zelfs geen sloten want op dit eiland zijn er geen dieven. De rivier brengt vis en de rijstakkers zijn vruchtbaar waardoor de mensen hier ruimschoots in eigen behoefte kunnen voorzien. Het lijkt wel of de tijd hier is blijven stilstaan. De natuur is overdonderend; het ene moment wandel je doorheen de groene symmetrie van de rijstterrassen, het andere volg je een pad door ongerept woud. In het binnenland staan enkele lage bergen hier en daar behangen met flarden mist en overal is de rivier aanwezig met houten hangbruggetjes of oorverdovende waterversnellingen. De Fransen lieten enkele kanalen achter, een overwoekerde spoorbedding (inclusief een mooie brug over de Mekong) en een handvol verroeste stoomlocomotieven. Hier en daar valt nog een koloniale gevel te bewonderen.

Si_Phan_Do..kek_042.jpgSi_Phan_Do..kek_047.jpg

Na een drietal daagjes in het schilderachtige land van Si Phan Don (en bijna veranderd in een hangmat ijspegel) waren de batterijen opnieuw opgeladen voor een nieuwe tocht stroomopwaarts naar het slaperige dorpje Champasak. Het dorp koesterde ooit grootse ambities en het was zelfs heel even de residentie voor de machthebbers in het koloniale Laos, maar nu bestaat het nog slechts uit een enkele straat. In de pre-Angkoriaanse periode (7e-8e E) was dit echter een belangrijk centrum in een machtig Chenla koninkrijk. Een achttal kilometer buiten het dorp staat de enige overblijvende getuige van die vergane glorie: de bergtempel van Wat Phu.. tot op heden een belangrijk bedevaartsoord voor Boeddhisten. Het heilige water uit de bergbronnen van Wat Phu werd onder meer gebruikt om de tempels van Angkor Wat mee in te wijden. Men vermoedt zelfs dat de plaatselijke animistische stammen hier sedert duizenden jaren ceremonie's (menselijke offers?) hielden en het moet gezegd: de mistige bergflanken hebben iets bijzonder mysterieus en bieden een prachtig zicht op het land beneden. Uiteindelijk kreeg ik ondanks een nat pak toch meer dan waar voor m'n geld!

Si_Phan_Do..kek_057.jpgSi_Phan_Do..kek_060.jpgSi_Phan_Do..kek_062.jpgSi_Phan_Do..kek_083.jpgSi_Phan_Do..kek_073.jpgSi_Phan_Do..kek_077.jpg

Na Champasak ging het verder de rivier omhoog naar Thakek in centraal Laos. Aan de overkant van de Mekong is vanaf nu Thailand opnieuw in zicht en in het noordoosten tekenen zich de lijnen af van het machtige karstgebergte. De eerste dag Yan ontmoet, een jonge Zwitserse chirurg, en besloten om de dag nadien samen de bergen in te trekken met de motorfiets (onder het motto 'samen is veiliger'). De legendarische 'loop' is een 400km lange route (begin- en eindpunt in Thakek) dwars door de bergen. Onderweg passeert men immense grotten (niet bezocht want te gevaarlijk in het regenseizoen), ondergelopen rijstkommen, primitieve dorpjes en honderden watervallen en dramatische karstformaties. Een groot stuk van de weg is nog onder constructie (door de Chinezen) en op bepaalde plaatsen is er helemaal geen weg maar een modderig en slipperig pad vol putten. Niet voor doetjes dus! Onderweg 2x pech gehad met onze (Chinese) motorfietsen maar met plaatselijke hulp weer opgelost. Op een bepaald punt moesten onze motorfietsen een gammel (en lekkend!) bootje op omdat de weg in een rivier herschapen was.. In de bergen regende het bovendien bijna voortdurend en het was behoorlijk fris zodat we de eerste dag afgemat en verkleumd in ons hostel in Lak Sao arriveerden, maar de fantastische rit was het ons wel waard geweest. De volgende dag zonder veel problemen terug in Thakek gekomen. Een prachtige ervaring (misschien ooit te herhalen in het droge seizoen en wanneer de weg af is) en een vriendschap rijker!

Si Phan Don:

  • Mr Vo Bungalows & Mr Tho Bungalows bieden goede eenvoudige kamers voor een eerlijke prijs
  • Fleur du Mekong restaurant: lekker eten op de oevers van de Mekong met zicht op de oude spoorwegbrug
  • Fiets/wandel ook zeker de oude spoorwegbedding af op de oostoever van Don Kon!

Champasak

  • Khamphoui GH heeft zeer goedkope en propere kamers en bungalows + Khampoui is gewoon een supersympathieke kerel open voor een babbel
  • De betere maaltijd vind je in het Souchitra restaurant of in het Lao resto net daarachter aan de rechterkant

Thakek

  • Thakek Travel Lodge: Deense uitbater zorgt voor kwaliteit tegen een goede prijs. Enige plaats om een motorfiets te huren voor de 'loop' + het restaurant geeft de beste maaltijden tegen de beste prijs! (boeken op voorhand aangeraden!!) - (030) 530 0145

NIEUWE ALBUMS OP http://community.webshots.com/user/bram_ramaut!!

Posted by BramRamaut 20:40 Archived in Laos Comments (4)

Phnom Penh, Kratie en Ban Lung

Anarchy and Dolphins

semi-overcast 32 °C
View Thailand 2007 on BramRamaut's travel map.

Hallo beste slaapratten en feestgangers!

Mn rondreis in Cambodja zit er bijna op. Morgen vlieg ik naar het noorden van Laos. Ik heb net 2 vermoeiende weken van intens reizen achter de rug. Na Batdambang ging het naar Phnom Penh, waar ik een week verbleef meer uit noodzaak dan wat anders. Mijn VISA-kaart besloot het om het (voor de tweede keer) te begeven en dat op een vrijdagavond. Gevolg: heel het weekend geen geld afhalen.. en ik zat sowieso al krap in cash! Op de koop toe kreeg ik uitgerekend die dag ook een enorme last van buikkrampen en diarree - ik kon letterlijk bijna geen stap verzetten.. van een rampweekend gesproken! Ik was al min of meer uitgekeken op de stad en had de meeste bezienswaardigheden al bezocht, maar het plan om zaterdag te vertrekken viel dus helemaal in het water. Het was al dinsdag toen ik een ticket voor de bus te pakken gekregen. Mijn buik deed het ondertussen ook al beter en protesteerde gelukkig niet al te veel tijdens de lange busrit naar Kratie.

Phnom_Penh_2007_001.jpg

Phnom Penh is een anarchistische stad pur sang. Men had me al gewaarschuwd: "You love it or you hate it". Ik moet eerlijk toegeven dat het voor mij persoonlijk helaas eerder het tweede is. Hier geldt bovenal de wet van de sterkste. Een rechtssysteem bestaat niet. De corruptie is zover doorgedrongen - en te vinden in alle lagen van de bevolking - dat het inderdaad veel weg heeft van totale anarchie. Op straat zie je stinkend rijke zakenlui in dikke hummers, maar evengoed duizenden bedelende kinderen, verminkte straatlopers en hele families op armtierig bromfietsjes. Motodop-chauffeurs (scootertaxi's) vervullen de rol van drugsdealer en pooier. Overal wordt je door ze aangesproken (dus lastiggevallen) en bieden ze je drugs aan in alle soorten en maten, of vrouwen. Het gerucht gaat zelfs dat je voor 700 dollar iemand kunt laten vermoorden. De straatellende, de zwerfkinderen, de overwoekerende prostitutie, de allomtegenwoordige drugs en de niet-aflatende oplichterijtjes hebben zo langzamerhand het beste van me gehad. Het is allemaal zeer intens en overdonderend, en na verloop van tijd kom je er een beetje moedeloos van. Dat de mannen hier iedere dag vechten om te overleven, en regelmatig over de schreef gaan voor een dollar meer - maar toch de tijd en het geld vinden om te drinken en te gokken, maakt mijn gevoel er niet beter op. Zoals Amit Gilboa zegt in 'Off the road in Phnom Penh' over zijn tijd in hier: 'one big trip'...

Phnom_Penh_2007_002.jpg

De eerste dagen vielen nochtans goed mee, omdat ik de agenda goed gevuld hield, en omdat er hier toch een aantal indrukwekkende dingen te zien zijn. Tijdens de eerste dagen deed ik de moeite om de stad grotendeels te voet te verkennen. Ik bezocht Wat Phnom waar de ontstaansgeschiedenis van Phnom Penh begint.. 'Phnom' betekent heuvel in het Khmer en Wat Phnom is inderdaad gebouwd op de enige (27-meter hoge en perfect ronde) heuvel in de stad. De legende gaat dat de eerste pagode hier gebouwd werd om de vier buddhabeeldjes te huisvesten die mevrouw Penh vond op de oevers van de Mekong. Vandaar dus Phnom Penh. De beeldtenis van een (eerder robuust gebouwde) mevrouw Penh wordt hier trouwens nog elke dag vereerd met honderden wierookstokjes en bloemenkransen.. en bananen... daar schijnen de geesten in het bijzonder verlekkerd op te zijn! Of moet ik zeggen de kolonie apen die op de tempelheuvel rondzwerft!? Wat Phnom heeft overdag veel weg van een circus; met bedelaars, straatventers, vrouwen die drankjes verkopen en kinderen die mussen verkopen in een kooitje (je betaalt om het diertje te kunnen loslaten).. er lopen olifanten en apen rond, er staat een boom met honderden angstaanjagende hondsvleermuizen in en er zijn talloze kraampjes met oude vrouwen die je met behulp van de kaarten de toekomst kunnen voorspellen.

Phnom_Penh_2007_006.jpg

Op mijn wandeltochten passeerde ik oa de indrukwekkende facades van de Franse ambassade, de Bibliotheque Nationale, het koloniale hotel Le Royal en het treinstation. Ik verkende Psar Thmei, de centrale markt ontworpen als busstation door de Fransen in art deco stijl maar door gebrek aan rijdende bussen omgevormd tot een gigantische overdekte markt. De stad te voet afdweilen in temperaturen tot tegen de 40 graden was niet vanzelfsprekend (zeker niet als je om de 10 meter wordt aangesproken door een motodop-chauffeur.. 'Moto, sir?'), maar toch de moeite. In de achterbuurten botste ik meer dan eens op onbekende pareltjes van tempels.

Phnom_Penh_2007_016.jpgPhnom_Penh_2007_017.jpgPhnom_Penh_2007_018.jpgPhnom_Penh_2007_019.jpg

Andere niet te versmaden uitstapjes gingen naar het Koninklijke Paleis (met het curieuze Ijzeren Huis van Napoleon III) en de aanpalende Zilveren Pagode waarvan de vloer belegd is met meer 5000 tegels uit massief zilver.. elk stuk een kilo! De Zilveren Pagode werd grotendeels gespaard door de Rode Khmer om aan de buitenwereld te tonen dat het regime respect had voor de rijkdommen van het land (godsdienst werd als verwerpelijk aanzien en veel monniken werden gedood). Hoewel 60% van haar schatten onder Pol Pot werd vernietigd, is wat overblijft nog altijd spectaculair en een waar testament van de pracht en praal van het ooit glorieuze Khmer rijk: er zijn massief gouden en zilveren Buddha-beelden (enkele werden op een geheime locatie begraven tijdens de oorlog), belegd met duizenden diamanten. De levensgrote staande Buddha weegt 90kg en bezit 9584 diamanten waaronder de grootse 25 karaat. Ook het Nationale Museum was de moeite waard; gevuld met de vele schatten uit Angkor Wat en ik maakte er een interessant babbel met enkele monniken die daar toevallig op bezoek waren.

Phnom_Penh_2007_028.jpgPhnom_Penh_2007_029.jpg

De dag nadien was het tijd een confrontatie met de Rode Khmer. Eerst ging het naar de Killing Fields waar ik meer dan eens een koude rilling over mijn rug voelde lopen. De Fields zijn amper een hectare groot en bevinden zich op een oud schoolterrein. Er staat een monument; een pagode gebouwd rond een glazen toren die gevuld is met de beenderen en schedels van de slachtoffers. Iedere dag kwamen hier een aantal vrachtwagens gevuld met geblinddoekte mensen die moesten worden afgemaakt. De gruwel gaat zo ver dat de beulen geen kogels verspilden maar hun werk uitvoerden met knuppels en messen. Op het terrein zijn de kuilen die als massagraf dienden nog altijd zichtbaar, soms zelfs nog met enkele verbleekte beenderen. Hele families werden hier uitgemoord inclusief kinderen en babies (die werden gespiest). Met een weinig fantasie zie je hier de slachtoffers nog, geblinddoekt en knielend naast een van de putten, de doodskreten van hun familie aanhorend, wachtend op hun lot. Leraars, monniken, intelligentia, studenten, zakenlui, politici en hun familie werden door hun buren uitgeleverd en vonden hier een gewisse dood.. hun misdaad: denken of geloven. Op het einde begon het regime zelfs in eigen rangen te moorden. Veel mensen waren slechts half dood en werden levend begraven. De kuilen werden met pesticiden overgoten om de stank tegen te gaan om niet al te veel achterdocht te wekken bij de omwonenden. Zoals in Duitsland behouden veel mensen van die generatie het "Wir haben es nicht gewust''-principe en tot op heden is er geen enkele Rode Khmer berecht.. alle kopstukken stierven een natuurlijke dood en het voetvolk mengde zich na de oorlog gewoon terug onder de bevolking.

Phnom_Penh_2007_032.jpgPhnom_Penh_2007_047.jpg

Na een stille taxirit en nauwelijks bekomen van de Killing Fields kwam ik bij de geheime gevangenis van Tuol Sleng. Mensen die verdacht werden van een of andere misdaad tegen het regime werden hier naartoe gebracht en gefolterd tot ze een bekentenis aflegden. De gevangenis is nu een museum en bevat duizenden foto's van de doden. Zoals de Nazis hielden de Khmer Rouge gedetailleerde verslagen bij van hun gruweldaden. De gebouwen (oude secundaire school) zijn nog in originele staat en je kunt er nog de folterlocalen bezichtigen, inclusief foltertuigen en bloedvlekken op muren en vloer. De vrouwen en kinderen werden opgesloten in aparte cellen (2 m2), mannen werden vastgeketend in slaapzalen, waar ze naakt op een harde vloer sliepen. De gevangen mochten geen enkele beweging maken zonder toestemming van de bewakers (zelfs niet omdraaien in hun slaap) op straffe van stokslagen. De hygiene was rampzalig en er was geen ziekenverzorging, resulterend in catastrofale epidemieeen onder de gevangenen. Van de 20.000 mensen die hier werden gebracht, overleefden het er 7. Het totale aantal burgerslachtoffers onder de Rode Khmer wordt geschat op meer dan een miljoen...

Na een week Phnom Penh werd het hoogtijd om de rest van het land te bezoeken. Eerst ging het naar Kratie, een slaperig dorp aan de oevers van de Mekong, waar ik de zeldzame Irrawady zoetwaterdolfijnen ging bekijken. Door overbevissing, vervuiling en dynamietering in China, zijn deze dieren met uitsterven bedreigd. Hun totale aantal wordt nu op 70 geschat. Toerisme draagt bij tot de bescherming van de dieren, hopelijk is het niet te laat.. Na Kratie ging het richting Ban Lung in de oostelijke provincie Ratanakiri. De aarde hier is prachtig rood, maar helaas wordt het regenwoud met angstaanjagend tempo gekapt. 's Morgens om 6 uur op voor een fikse wandeling in dit prachtige Cambodjaanse heuvelland naar Boeng Yaek Laom. Dat kratermeer is 700.000 jaar oud en perfect circelvormig; sommigen beweren dat het gemaakt werd door een meteorietinslag.. het meer is een van de diepste ter wereld en het water is kristalhelder met zichtbaarheid tot 5 meter diep!! Gelukkig trof ik net ook prachtig zomerweer en in de vroege morgen was ik de eerste en lang de enige om in dit water te duiken. Machtig!! Ook een zalige BBQ-avond beleefd met een Frans en een Israelisch-Duits koppel..

ban_lung.jpg

Ondertussen begon mijn cash serieus te minderen en tot overmaat van ramp kwam ik te weten dat het dichtsbijzijnde geldautomaat.. in Phnom Penh staat! Het plan om Laos via het landelijke zuiden binnen te trekken viel dus in het water. Ik ben ondertussen al weer een paar daagjes in Phnom Penh en ik moet toegeven dat mijn oorspronkelijke negatieve ingesteldheid tegenover deze stad al wat bijgesteld is. Ik verblijf nu in een andere wijk van de stad en het gaat er hier veel gezelliger en gemoedelijker aan toe. Hier niet de lawaaierigheid en opdringerigheid van motodops van in het backpackers kwartier... in dit deel van de stad zijn de mensen veel authentieker en rustiger, en dat scheelt een hoop! Ik sleet enkele toffe avonden tussen de foor en de casino's hier op de rivierdijk. Nu ook al wat toffe cafe's en restaurants ontdekt. In het Friends restaurant gaat een groot deel van de opbrengst naar een project voor straatkinderen en straatjongeren worden er gratis opgeleid voor de horeca! Een (h)eerlijke maaltijd dus! Morgen vlieg ik dus naar het noorden van Laos voor de laatste etappe van mijn reis..

Phnom Penh
STAY OUT OF BACKPACKERS AREA NEAR BOENG KAK!!

  • Royal Guesthouse, Ph 154, de beste kamers en service in het midden van de actie voor een matige prijs! Toffe buurt..
  • Friends Resto, 215 Ph 13: good food & profits go to streetchildren
  • La Croisette, 241 Sisowath Quay, french patisserie
  • Freebird, Ph 240: great Khmer and Western food.. AC!

Check:
Memphis bar: great live performances
Heart of Darkness: good dancing

Kratie

  • Star Guesthouse, Ph Preah Shihanouk: best cheap guesthouse and good food!
  • Red Sun Falling: cosy resto managed by a crazy American John! A have-to-visit!

Ban Lung

  • Only one place to stay: Star Hotel, best offer in town + good resto
  • Nordic House: bungalows with all commodities -for people who can afford more- stonethrow away from Boeng Yaek Laom

Posted by BramRamaut 07:20 Archived in Cambodia Comments (3)

(Entries 1 - 5 of 19) Page [1] 2 3 4 »