Thailand

Hallo bloggers!!

Het is vandaag donderdag 6 september en vannacht om 2u moet ik het vliegtuig in naar Amsterdam. Met de nadruk op 'moet' want ik ben het reizen zo gewend geraakt dat het een afkicken zal worden in Belgie. Ik wou dat dit eeuwig kon blijven duren, maar het sprookje stopt hier en nu voor mij. Mocht ik ooit euromillions winnen of op een andere manier stinkend rijk worden, dan weet ik nu al wat ik zal doen met mijn geld De reismicrobe heeft me goed beet en ik ga alleszins proberen om zo snel mogelijk opnieuw te vertrekken -al weet ik zeker dat het voor een veel kortere periode zal moeten zijn... maar das ook nog altijd leuk!

Na het schitterende Laos (ik raad iedereen aan om er zo vlug mogelijk naartoe te gaan nu het land nog authentiek is en onaangetast door het massatoerisme) terug naar Thailand om de laatste etappe van mijn reis aan te vatten. Een paar daagjes in Chiang Mai om uit te rusten van de intense en vermoeiende Gibbon Experience en dan naar Bangkok om zo snel mogelijk een vlucht naar huis te boeken. Dat 'zo snel mogelijk' bleek echter niet zo gemakkelijk te zijn en draaide uit op een week. Gelukkig ken ik hier ondertussen wel al enkele mensen die me graag overal meenemen.. en ten slotte is Bangkok NOOIT saai Het ging naar Sukhumvit, het hartje van Bangkok, waar Chris me gidste op een nachtelijke rondleiding tussen de 'rooie lampen' van de Gogo-bars; of met Kin naar de avondmarkt van Silom en het prachtige zicht op Bangkok by night vanop de Banyan Tree Tower. Kun nam me een dagje uit op shoppen in MBK en naar de 'floating market' van Damnoen Sadoeak. Tussendoor was er plaats voor een museumbezoekje of zelfs een namiddag luieren in het Lumpini park met zicht op een zonovergoten skyline. Ach Bangkok... Ach Thailand... Ach Azie... ik ga jullie missen...

Zo dat was het dan voor mijn laatste blog... de foto's staan nog altijd online op http://community.webshots.com/user/bram_ramaut.

Tot binnenkort iedereen en bedankt voor de vele positieve reacties!!!! Tot op een volgende reis!!! Sabaidiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Vele groetjes
b

Eindelijk weer eens een episode in m'n weblog voor mijn trouwe thuislezers! Jullie denken waarschijnlijk dat m'n weblog al aan het uitdoven is, maar niets is minder waar. In het begin van m'n reis raasde ik echt van de ene plek naar de andere met heel gevulde (en vermoeiende) dagen waarin heel wat te rapporteren viel. Na (bijna) drie maanden Thailand heb ik m'n attitude afgesteld op de plaatselijke snelheid: nice and easy! Ik neem meer m'n tijd om dingen te ervaren, vooral dan de natuur en de mensen.. helaas is dat niet altijd de moeite om over te schrijven! Ik wil jullie niet vervelen met verhalen over hoe mooi een namiddagje vissen in een van de ongerepte bergriviertjes kan zijn; of hoe ik soms uren slenterend langs verlaten landwegen spendeerde, omgeven door zwermen vlinders en vogels). Als je een lange reis maakt, besef je na een tijdje wel dat je moet oppassen met je energieverbruik.. kwestie van niet leeg en uitgeblust terug naar huis te gaan.

Na m'n prachtige tijd in Ayutthaya dus weer in Chiang Mai terechtgekomen waar ik opnieuw een aantal dagen de tijd nam om de stad verder te verkennen. Het is immers de derde grootste stad van Thailand en heeft heel wat verborgen en leuke kantjes. Op m'n fotoblog staan er dus ook weer nieuwe fotos onder de albums 'Chiang Mai' en 'Pai & Mae Hong Son' (doorbladeren nr de laatste pagina's!).
Surfen dus nr http://community.webshots.com/user/bram_ramaut!!

Ik verbleef in een leuk guesthouse (Julie's GH) waar ik sympathieke mensen ontmoette en een paar heel toffe nachtuitstapjes mee beleefde. De andere dagen werden gevuld met bromfietstochtjes door het plaatselijke heuvelland, zonnebaden aan een sprookjesachtig meer om nadien te genieten v/e copieuze maaltijd in een v/d kleine restaurants op de oever, een dag zwemmen en stoom aflaten in een luxe-openluchtzwembad, de zondagavondmarkt afslenteren met een ijsje in de hand en veel zin om alles te kopen en te verschepen (heel originele kledij, kunst en decoratie voor vr een prikje), of gewoon de stad afschuimend op zoek nr toffe en leuke cafeetjes, kunsthoekjes, eetplekjes en parkjes.

Na Chiang Mai de minibus op naar Pai, een schilderachtig kunstdorp ten noordoosten van Chiang Mai. De weg naar Pai is een onbeschrijfllijke rit in oneindige berglandschappen. Her en der was er een korte stop voorzien, want het duurt meer dan drie uur om de 170km af te leggen (zigzaggend op en af). Pai is heel toeristisch maar toch ook wel de moeite. Het dorp ligt aan de Pai-rivier in een vallei temidden de bergen en is het Damme of Watou van Thailand. Hier is geen radio-ontvangst en lange tijd geen televisie-ontvangst (nu sateliet) waardoor de mensen in het oude dorp nog heel trafitioneel leven. Hippies brachten in de jaren '70 en '80 hun muziek hiernaartoe en beinvloedden zo heel wat jonge plaatselijke muziek- en kunstgroepjes, met voorkeur natuurlijk vr reggea-muziek en rasta-cultuur. Het is dan ook geen wonder dat Pai een favoriete trekpleister is geworden voor rondtrekkende backpackers en bon-vivants.

De omgeving is ronduit schitterend; de eerste dag meteen weer heel wat sympathieke plekjes ontdekt met de motorfiets. De daaropvolgende avond was er een gratis bbq bij een v/d plaatselijke cafeetjes.. daar heb ik het geluk gehad on Lala te leren kennen die toevallig ook in hetzelfde guesthouse vebleef. De dag erop stelde ze me voor om mee te gaan nr haar thuisstad Mae Hong Son -nog eens 160km dieper de bergen in naar het oosten en de Birmaanse grens.

Mae Hong Son is een schilderachtig stadje gebouwd rond een klein meer en staat vol met prachtige Birmaanse architectuur. Het wordt ook wel het Zwitserland van Thailand genoemd en men verkoopt hier T-shirts met "1468 bochten", referend nr de weg tussen Chiang Mai en Mae Hong Son...

Lala is professioneel zangeres en verdient haar brood door elke avond gedurende een viertal uren op te treden met haar band in de plaatselijke nachtclub. Muziekgroepen staan tamelijk hoog op de sociale ladder hier in Thailand en bestaan uit meer leden dan we bij ons gewoon zijn. Naast de klassieke formatie (gitaristen, drum, keyboard, bass, zanger/es), zijn er ook nog heel wat bij- en achtergrondzanders/essen die gefocust zijn op een specifiek genre zoals reggeaton of hip-hop, allerlei danser/essen en er is ook altijd een soort v clown die enkele komische nummers brengt. Een groep bestaat hier dus gemakkelijk uit een 15-tal leden en brengt allerlei genres van Thaise muziek over Engelstalige Evergreens, van hip-hop en reggeaton (hier heel populair nu) naar komische bekkentrekkers.

Muziek (cf karaoke) en feestjes zijn dus heel belangrijk in deze cultuur en helemaal niet beperkt tot enkel het weekend zoals in Belgie. Iedere dag is hier een reden om uit te gaan, en er is er ook de mogelijkheid toe. De Thaise cultuur is heel statusbewust en geld-georienteerd; Thai spreiden dan ook graag hun rijkdom ten toon en gaan kwistig om met geld in aanwezigheid van kennissen en vrienden die ze onvermoeibaar blijven trakteren. Als je glas leeg is, zal iemand het automatisch weer bijvullen en het is heel onbeleefd om dat te weigeren -zelfs al heb je eigenlijk al genoeg! Whisky is hier trouwens goedkoper dan bier... het perfecte recept dus voor heel wat uitzinnige en decadente (en soms ronduit vermoeiende) avonden. Muzikanten verdienen ruim hun brood (tss 15000 en 20000baht/maand) en worden meestal tewerkgesteld in de plaatselijke dancing. Enkel de club die heel wat klanten over de vloer krijgt kan een band permitteren; de club met de band is dan ook per definitie 'the place-to-be' voor Thai. In Mae Hong Son is er maar 1 club, Baiyoke Chalet - iedere avond geeft de locale who's who's er acte-de-presence (diegenen die het zich kunnen permiteren).

Overdag sprak ik regelmatig af met de bandleden om te vissen, bbq'en, wandelen, muziek te spelen of gewoon rond te hangen in het dorp. Het gratis logement bij Lala was handig meegenomen en de ideale gelegeheid om weer ff op budget te komen en wat extra energie op te doen vr de verdere reis. De uren vervaagden in dagen en weken..

Ik zag hoe men Chinese vuurraketten lanceert op een feest voor Buddha, bezocht de plaatselijke zoo met heel wat leuke apen en beren die je gewoon kon aanraken, kwam in een Karen dorp en verwonderde me over de 'Long Necks', vrouwen met een koperen spiraal rond de hals waardoor de jukbeenderen door de jaren heen naar beneden worden geduwd en de nek langer wordt, voederde brood en groente aan vreemde vissen in een onderwatergrot, proefde de oververhitte Noordelijke keuken waar chilies als snoep zijn, genoot van een zomerterrasje temidden de groene rijstvelden en zag nog nooit zoveel kleurrijke en bizarre insecten als in Mae Hong Son, de stad die bijna letterlijk verzwelgd wordt door jungle..

Na een tweetal onvergetelijke weken in Mae Hong Son terug naar Pai en om er nog enkele dagen door te brengen. Eergisteren de kosten van een motorbike gedeeld met Laifine, een Francaise met Egyptische roots -het oude dorp verkend op de heuvel en heel wat verborgen en schilderachtige plaatjes ontdekt, Wat Mae Yen bezocht op de top v/d berg en ons vergaapt aan adembenemende en bizarre muurschilderijen en natuurlijk bloemen, kaarsen en wierook geofferd aan Buddha, de warmwaterbronnen bezocht en even ontspannen in een natuurlijke poel en een aankomende storm met razende winden op het nippertje ontlopen op de kliffen van Pai Canyon.

Zo... oef.. dat staat er weer op Op dit moment ben ik terug in Chiang Mai en heb nog een paar daagjes Sukhothai op het menu voor ik terug naar Bangkok vertrek en Cambodja! Hopelijk kan ik voordien ook nog de "drijvende markt" bezoeken..

Tot schrijfs!
b

• Julie's Guesthouse - 7/1 Soi 5, Phrapokklao, Chiang Mai - http://www.julieguesthouse.com
• CharCoa - delicious foods and deserts - 4 Soi1 Sriphum Rd, Chiand Mai
• Saija Massage - 69/1 Radchapakinai Rd, Chiang Mai
• PuraVida Resort - met prachtige vijvers en orangerie - 65 Moo3, Tambon Viengnour, Pai - http://www.puravidapai.com
• Baan Pai Village & Riverside GH - cheap and clean riverside! - 0066(0)53698152 - http://www.baanpaivillage.com - Pai
• Check out Rider Coctail Bar, Buffalo Bar (Live Music) and Beebop Club at Pai!

Hallo!

Nog eens een lang verwachte update vanuit Thailand. Na Kanchanaburi dus in Ayutthaya terechtgekomen; een middelgrote stad op een tweetal uur rijden van Bangkok. Ayuthaya was lang de hoofdstad van het toenmalige koninkrijk van Siam. In de 14e en 15e eeuw was het een van de grootste steden in Azie (+-1 miljoen inwoners). Een prachtige stad temidden van een machtig rijk dat openstond voor kunst, cultuur en handel met de hele wereld. Handelsposten en gemeenschapppen werden toegelaten buiten de stadsmuren en men vindt nu nog altijd veel sporen van Chinese, Perzische, Japanse, Indische, Franse, Portugese en zelfs Hollandse aanwezigheid. Het hof van koning Narai (17e E) onderhield hechte banden met het Frankrijk onder Lodewijk XIV, wiens ambassadeurs de grootte, rijkdom en pracht van de stad vergeleken met die van Parijs!

In die tijd moet Aytthaya een indrukwekkend beeld geweest zijn voor iedere reiziger.. een immense versterkte stad doorspekt van met goud bedekte pagode's, imposante forten, enorme Khmer tempelcomplexen en talrijke kanalen waarop het een aan- en afvaren was van een bont pluimage aan handelsboten. Een centrum van handel tussen Oost en West. De rijkdom van Ayutthaya was legendarisch, een metershoog Buddha-beeld in massief goud was daar toonbeeld van. Aan dat alles kwam een eind in 1767, toen het Birmaanse leger de stad na een vierjaar-durend beleg innam en volledig in de as legde en haar rijkdom meenam naar Birma.. de koning verhuisde zijn hoofdstad naar wat nu Bangkok is. De ruines van de oude binnenstad zijn nu erkend als een UNESCO World Heritage Site.

Zo dat even als een geschiedkundige achtergrond bij Aytthaya. Mijn bezoek aan Aythaya kan dus vlot omschreven worden als een 5-dagen durend ruine en tempel bezoek; zowel op fiets als TukTuk als per boot de kanalen afvarend, zowel overdag als 's avonds wanneer de stad prachtig verlicht is..

Af en toe kon ik nog de splendeur van de oude hoofdstad ervaren; vooral als ik -bij toeval en geluk- me plots alleen bevond tussen de oneindig-lijkende ruines van tempelmuren en -zuilen.. prachtig! Mijn dagen bestonden uit 's morgens lekker uitslapen in het guesthouse, een stevig ontbijt nemen om dan de stad in te duiken op zoek naar weer een afgelegen stukje ruine..

Dan na een stoffige en hete dag een verfrissende douche, lekker eten en dan 's avonds nr de locale bar. In Ayutthaya heb je 2 schitterende bars naast elkaar.. de 'Moonbar' en de 'Jazzbar'. Beide bieden elke avond live-optredens aan van bijzonder goede kwaliteit. In de Jazzbar is het lekker gezellig loungen met rustige jazz op de achtergrond (stijl Dambert) en de Moonbar is voor het rockpubliek met verschillende rockstijlen, singer-songwriters, Thaise rock, folkrock.. en op het eind vd avond kan iedereen die een instrument bespeelt meejammen! Ik heb me dan ook maar een aantal keer op het podium gewaagd...dikke fun -de fotos daarvan hopelijk binnenkort in mn mailbox!!

De mensen van Moonbar zijn bovendien prachtige mensen met wie ik veel plezier beleefd heb. Met Kuk en Gaye -de twee barmeisjes- ben ik een dag naar het buitenverblijf van de koning in Bang Pa-In geweest.. een zalige en magische plek om er een schroeiend hete dag te verdrijven!

Volgende stop: terug het noorden nr Chiang Mai, Pai en Mae Hong Son!!!

Thx to Chai, John, Kaye, Guck, Chop and many others!

• Ayutthaya Guest House, 12/34 Naresuan Soi 1
• Moonbar and Jazzcafe, Naresuan Soi

Hallo iedereen!

Hier ben ik weer met de wekelijkse update. Ik heb een schitterende week achter de rug hier in Kanhanaburi. Het weer is verbeterd sinds Koh Chang en Bangkok. sMorgens is het hier nu in de regel fantastisch zomerweer, een drukkende hitte tegen snamiddags dat eindigt in een twee uur-durend onweer om klokslag 3 uur.. De regen zorgt voor afkoeling voor de avond; leuk want zo lig je niet uren zwetend in je bed te draaien (geen airco!).. bijna ideaal weer dus! Kanchanaburi is echt een prachtige en magische streek! Op de eerste dag de 'Bridge on the River Kwai' bezocht, en tegelijk de oorlogskerkhoven en het War Museum hier... indrukwekkend.. De meesten onder jullie (behalve de meiden!?) zullen wel al vd brug gehoord hebben van af door de film. De brug zelf mag dan eigenlijk niet zo impressionant zijn, maar het menselijke verhaal van leed en dood des te meer. Het museum is interessant en zeker een bezoekje waard!

De dag erna was het de hele dag schitterend weer, ideaal om een uitstapje te maken naar een waterval! En wat voor een: Erawan waterval is zonder meer een nationaal symbool geworden. Via schilderachtige rotspartijen op verschillende niveaus komt het helderblauwe en koele water de berg af. Op elk niveau zijn er door de eeuwen heen valbassins uitgeslepen en onstonden er prachtige natuurlijke zwempoelen. Die dag was het toevallig enorm heet (voor de eerste keer verbrandden zelfs mn voorarmen lol); hemels om afkoeling te vinden in het koude water en een boek te lezen terwijl de visjes aan mn tenen kwamen nibbelen. Ik deed de moeite om helemaal tot het 7de en laatste niveau te klimmen (zelfs nog iets hoger.. eigenlijk mocht je er niet meer klimmen mr kon het als ruitenwasser toch niet laten. Doordat het een lange en lastige klim is hebben heel wat toeristen het tegen dan al opgegeven dus kon ik er ongehinderd genieten van een adembenemende rust en natuur... en van een voorbijtrekkende groep fouragerende aapjes!

Na de waterval op zoek naar een grot in de bergen. Met de motorbike tot aan de voet van de berg geraakt; vandaar ging het te voet de trappen op. Halverwege en +- 100m hoger wou ik het al bijna opgeven.. de warmte was bijna ondraaglijk en het zweet liep in gootjes van mn lijf. Toch doorgezet om uitgeput boven te komen. Lachende gezichten van een groepje werkmensen.. de grot was gesloten omwille van werken!! Dan maar effe uitblazen en een kort maar plezierig gesprek met de werkers (vrouwen!).. Een van hen gaat de grot in en verschijnt even later weer met een jongeman.. hij zou me ondanks de werken toch een korte rondleiding geven in de grot.. fantastisch!.. de klim toch niet voor niets gedaan! Phrasat Cave is gigantisch. Tijdens het grootste deel van de tocht in de grot was er geen licht (door de werken) dus in het pikkedonker een weg vinden over de rotsen.. echt benauwelijk mr mn gids liet me geen meter van zn zijde. De totale duisternis werd pas verbroken door het flitsen van mn camera lol.. Moe maar voldaan, en verfrist! terug in de drukkende hitte van de bovenwereld terechtgekomen ...

... In Thailand kun je ervan op aan dat wanneer het enorm heet en drukkend is, er zeker natte gevolgen zullen zijn. Ik was nog maar net terug in de jeugdherberg of het begon hevig te onweren. De regen bleef het grootste deel van de dag nadien. Gelukkig is de 'Jolly Frog' een zeer gezellige herberg waar de cellen uitkomen op een soort van gezamenlijke patio waar iedereen gezellig zit te praten en pintjes zit te drinken. Leuke verhalen gehoord en toffe mensen ontmoet! Een ander voordeel van zo'n snipperdag 'socialising' is dat je de dag nadien met een groepje kunt afspreken om Wat Pha Luang Ta Bua te gaan bezoeken en de kosten te delen van de motorbike en de 'naft'. Wat Pha Luang Ta Bua is vooral bekend onder de naam Tiger Temple. Enkele jaren geleden brachten dorpelingen een tijgerweesje naar de tempel. Ze hadden het diertje gevonden in de jungle en wisten niet wat ermee aan te vangen. Abt Pra Acham besloot om het diertje op te vangen in het klooster.. het begin van de tijgertempel. Ondertussen zijn er al een kleine 20 tijgers in de tempel; een deel gevonden in de jungle; ziek, wees of gewond door stropers.. een ander deel geboren in de tempel. Het is de bedoeling om de puppies die in het klooster worden geboren zo op te voeden dat ze terug in het wild kunnen worden geplaatst. Het gedeelte vh klooster waar ze dat willen doen -een soort groot tijgereiland- is spijtig genoeg nog altijd in aanbouw dus voorlopig worden alle puppies tam en zullen voor de rest van hun dagen in de tempel blijven. Ze krijgen een dieet van gekookt kippevlees en katteneten.. dus nooit rood vlees! Tijdens de dag zijn de tijgers door de hitte heel mak en slaperig; toeristen worden dan tot bij de tijgers gelaten.

Onder constante begeleiding vd verzorgers kun je ze ook effectief aanraken en strelen! Toch waren er van ons groepje toch 2 (mannen!) die niet tot bij de tijgers durfden. Het zijn gigantische en afschrikwekkende beesten. Je voelt je heel erg klein naast zo'n dier.. respect is aan de orde. De tijgers worden goed verzorgt in de tempel en zagen er gelukkig uit. Er zijn geruchten dat de tijgers kalmeermiddelen zouden krijgen om ze mak en slaperig te maken voor de toeristen, maar ik betwijfel dat. De dieren hebben respect voor de abt die ze als hun leider beschouwen en krijgen alles wat hun hartje verlangt..

Gisterenmorgen dan nog even geprofiteerd van de motorbike alvorens hem terug te brengen en naar Wat Tham Sua and Wat Tham Khao Noi gereden. Dit moeten nu enkele van mijn favoriete tempels in Thailand zijn.. gewoonweg adembenemend! Bovendien was ik er helemaal alleen (met enkel biddende Thai)! Het complex is gebouwd op een heuvel en bestaat uit een Chinese toren, een buddhistische toren en een gigantische zittende Buddha. Vanuit de tempels krijg je ook een schitterend zicht op de Kwai en Meklong rivieren en de immense rijstvlaktes van de Centrale Vlakte met in de verte Kanchanaburi. Ik kon er moeiteloos enkele uren spenderen om me om elke hoek te vergapen aan menselijke en natuurlijke pracht..

Voor de rest is Kanchanaburi vooral genieten van de natuur. Met de motorbike kun je eindeloos rondrijden in de omgeving. Saai wordt het landschap nooit: met eindeloze vlaktes van rijst- en suikerrietvelden, afgelijnd door grillige rots- en bergformaties aan de horizon en doorspekt met de talloze ranke silhouetten van eeuwenoude tempels. Vergapen aan enorme waterbuffels die van hun parasieten verlost worden door kleine witte reigers. Tientallen ooievaars doorkruisen het luchtruim. Fazanten, babbelaars, vinken, bijeneters, bonte spechten, vlaamse gaaien en kanaries kwibbelen over het luidste lied. Gegidst door goudkleurige libbeles paden ontdekken en terechtkomen in een levend bad van wervelende vlinders. Dit is natuur op zn best en wie de tijd neemt om van de begaande paden af te wijken wordt er zeker voor beloond!

Guesthouse 'Jolly Frog' - 28 soi China, River Kwai Road -
0066(0)34514579 - www.jollyforg.net

Koh Chang is echt paradijselijk: het is ongeveer een 14km breed en 30km lang en het binnenland bestaat uit dichtbegroeide en ongerepte bergen (nationaal park). De kust varieert van rotsige koraalriffen tot prachtige witte stranden. Koh Chang is het tweede grootste eiland van Thailand (na Phuket) en ligt niet zo ver van Cambodja. Het is hier nu laagseizoen en dus heel wat minder toeristen dan normaal. Je kunt hier soms echt op je eentje het prachtige witte strand op en in het blauwe water plonsen.. echt zalig! Alleen is er savonds ook heel wat minder te doen; dan vul ik mn tijd met muziek luisteren (na weken oplaadproblemen doet mn mp3-speler eindelijk probleemloos overuren en bewijst nu echt z'n nut), lezen en gitaar spelen. Gelukkig zijn er hier overal wel goede boekenwinkels te vinden (juist 'Life of Pi' uitgelezen... zeker aanrader!).

De eerste vier dagen verbleef ik op Kai Bae Beach; ook veel Thaise mensen verkiezen dat strand om er een paar dagen te verblijven.. het is er heel relaxed en er heerst een toffe gezapige vakantiesfeer, het zand is wit en proper en het water blauw. Ik vond er een bungalow op het strand voor maar 200 baht (kleine 5 euro)! Een paar dagen van luieren en slaap deed me goed. Het weer was ook fantastisch: niet te warm maar toch heerlijke zon. John, Chomchai en Pai leren kennen; ze verbleven in hetzelfde resort (Siam Holiday). Werken allemaal in de horeca op of bij Koh Chang en hadden dus maandag en dinsdag vrij. Ze vonden het allemaal super dat ik al een (klein) woordje Thais spreek. sAvonds lag ik nog mr pas in bed of er stopte een jeep vr m'n bungalow; John om te vragen of ik mee ging nr een Thais feest.. superleuk! Karaoke en lekker eten.. alles erop en eraan lol!

Daags nadien op pad met de motorbike om het eiland te verkennen.. ik had gehoord van een heel afgelegen strand waar bijna geen kat komt mr waar het nr het schijnt zalig is om te vertoeven: Long Beach. Ik op zoek en niet vinden. Dan in een vissersdorpje een piepklein restaurantje binnengestapt dat uitgebaat wordt door een Duitser, Ulli, en zijn Thaise vrouw. Hij heeft gewoon een half uur meegereden helemaal tot Long Beach; en dat op een heel slechte weg die nog niet afgewerkt is en waarvan er hele stukken gewoon weggespoeld zijn door de moesson vorig jaar... Mensen doen hier graag een extra moeite!

De dag erna dan nr Long Beach verhuisd waar ik tot gisteren bleef. Alleen het weer zat de laatste dagen wat tegen; het lijkt er meer en meer op dat het regenseizoen dit jaar iets te vroeg begint (normaal pas vanaf juni). Maar door de afzondering v Long Beach, viel het eigenlijk wel mee; het had iets onwezenlijks. Gelukkig is het strand er breed en ongerept en ondanks de regen was het zeewater toch warm! Het Treehouse heeft geen lopend water en een kleine generator die enkel tussen 6 en 12u savonds wat lampjes doet branden.. geen stopcontacten.. dus geen gsm en mp3 want kun je niet opladen, geen pc's of internet.. Ik had er een hut die praktisch boven het water stond (op palen). Eigenlijk kon ik er enkel slapen, lezen, wat schrijven en gitaar spelen.. en natuurlijk veel praten met allerlei mensen in allerlei talen! Op het laatste kende ik iedereen die er verbleef... een achttal mensen in totaal. Gisterenavond er in geslaagd om met het vochtige hout een kampvuur te maken en met iedereen op Long Beach, inclusief personeel, een machtig strandfeest gehouden.. een mooi afscheid van het strand en van Koh Chang.

• Thx to John, Chomchai & friends, the lovely people at Treehouse Resort- Long Beach, Nadia, Denise & Stefan, Maguelonne, Naam, Jochen and Sierra!
• Siam Holidays, Kai Bae Beach
• Treehouse Resort, Long Beach, 0066(0)818478215, www.tree-house.org